Τόνι Μπλερ
(πρώην πρωθυπουργός της Αγγλίας)
«Οι Rolling Stones με πολλούς τρόπους υπήρξαν το σάουντρακ της ζωής μου. Οταν ήμουν 11 ετών θυμάμαι να ακούω τους γονείς των φίλων των γονιών μου να θυμώνουν επειδή οι κόρες τους αγαπούσαν τους Rolling Stones. Τότε άρχισα να τους παρακολουθώ. Η ικανότητά τους να φέρνουν τα μπλουζ του Σικάγου σε ένα παγκόσμιο ακροατήριο τούς ανέδειξε στο συγκρότημα της γενιάς μου. Πολλά χρόνια αργότερα, συνάντησα τον Μικ Τζάγκερ για πρώτη φορά και ήθελα να μάθω όλα αυτά που ρωτάνε οι άνθρωποι τους αγαπημένους τους τραγουδιστές. Πώς δηλαδή γνωρίστηκαν με τον Κιθ. Πώς δημιουργήθηκαν τα αγαπημένα μου τραγούδια ("Ruby Tuesday", "Honky Tonk Women", "Paint it Black"). Δυστυχώς για μένα, φαν της μουσικής τους, όταν τους συνάντησα, ο Μικ ρωτούσε επίμονα ζητώντας συγκεκριμένη απάντηση σχετικά με το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα. Κι έτσι μιλήσαμε μόνο γι' αυτό».
Στίβεν Κινγκ
(συγγραφέας)
«Την πρώτη φορά που είδα τους Rolling Stones σε ζωντανή εμφάνιση ήταν από την τηλεόραση σε ένα live αμερικανικό σόου. Ανάμεσα σε ζογκλέρ, κωμικούς ηθοποιούς και κρούνερ τραγουδιστές. Παρουσιαστής του σόου ήταν ο Ντιν Μάρτιν που φορούσε σμόκιν και ένα κιλό λάδι στα μαλλιά του. Τότε εμφανίστηκαν στο πλατό οι Rolling Stones. Με τον Μικ Τζάγκερ στα είκοσι και κάτι να χοροπηδά σαν τρελός, τον Κιθ Ρίτσαρντς να δείχνει χλωμός με κομμένα μάτια καθώς έπαιζε το "Not Fade Away" και τον Τσάρλι Γουάτς να παίζει τα ντραμς μανιασμένα, σαν να ήταν η τελευταία του φορά. Από όσο θυμάμαι ήταν εκατόν πενήντα δευτερόλεπτα έκστασης. Τότε ο Ντιν Μάρτιν επέστρεψε στην οθόνη και δεν μπορούσε να κρύψει την έκφραση αποστροφής στο πρόσωπό του, λέγοντας κάτι σαν: «Αν αυτό είναι κοτόπουλο, τότε θα προτιμήσω να πάρω ψάρι». Θυμάμαι να σκέφτομαι ότι φαινόταν σαν γριά σαύρα που έπρεπε να κάτσει στην άκρη γιατί ήταν πια παρελθόν και πως μόλις είχα αντικρίσει το μέλλον. Πολύ καιρό αργότερα είδα τους Sex Pistols να παρουσιάζουν ζωντανά το "Anarchy in the UK" και συνειδητοποίησα ότι δεν έκαναν τίποτα καινούργιο και διαφορετικό απ' ό,τι είχαν κάνει οι Stones ήδη στις αρχές των 60s».
Μαριάν Φέιθφουλ
(τραγουδίστρια και πρώην σύντροφος του Μικ Τζάγκερ)
«Το αγαπημένο μου άλμπουμ των Stones είναι το "Let it Bleed". Ηχογραφήθηκε το 1969 στο Λονδίνο και ήμουν συνεχώς μέσα στο στούντιο. Σίγουρα δεν ήταν όλο το διάστημα σούπερ καλό, το θυμάμαι όμως ως μία από τις καλές στιγμές. Τα τραγούδια του άλμπουμ είναι ευφυή και συγκινητικά. Το "You Can't Always Get What You Want" είναι φυσικά φανταστικό. Μιλάει για μένα και ένιωθα ότι ο Μικ είχε τότε δίκιο: υπήρχαν όλα αυτά τα πράγματα που τότε ήθελα, όπως μια καριέρα, κάποιον άλλον εραστή. Ηθελα πολλά αλλά κυρίως χρειαζόμουν τον Μικ. Το κατάλαβα αυτό, όμως δεν σημαίνει ότι δούλεψα για να το πετύχω. Εκείνο τον καιρό έγραψα τους στίχους στο "Sister Morphine" και το ηχογραφήσαμε μαζί. Συνεργαζόμασταν συνέχεια εκείνο τον καιρό».
Πίτερ Μπλέικ
(ποπ αρτ καλλιτέχνης και δημιουργός του εξωφύλλου του άλμπουμ των Beatles «Sgt Pepper's Lonely Hearts Club Band»)
«Τους είδα σε αυτό που θεωρώ ότι ήταν η πρώτη τους εμφάνιση στο Λονδίνο. Ενας φίλος μου έπαιζε το διπλό μπάσο σε ένα συγκρότημα στο κλαμπ The Place. Ηταν ένα μέρος σαν καλύβα που έπρεπε να περάσεις μέσα από χαλάσματα για να το βρεις. Ηταν περίπου δέκα άνθρωποι όλοι κι όλοι. Κάποιοι φίλοι του συγκροτήματος. Στο διάλειμμα ένα άλλο συγκρότημα ανέβηκε και όταν επιστρέψαμε από την απέναντι παμπ μέσα στο κλαμπ, το συγκρότημα συνέχιζε να παίζει και τρεις κοπέλες τους παρακολουθούσαν. Χάσαμε το μεγαλύτερο μέρος του προγράμματός τους. Τους θυμάμαι να είναι νέα παιδιά που φορούσαν κάτι φοιτητικά καπέλα, όπως συνήθιζαν τότε να φορούν όσοι έπαιζαν σε συγκροτήματα. Αυτοί ήταν οι Stones».
Τζος Στόουν
(τραγουδίστρια - συνθέτις)
«Εκανα ντουέτο με τον Μικ Τζάγκερ στο σάουντρακ της ταινίας "Alfie" και ξανά μετά στο συγκρότημά μας Super - Heavy. Και πράγματι κινείται στο στούντιο ηχογράφησης όπως στη σκηνή. Είναι μέσα του πολύ νέος. Εχει τόση ενέργεια. Μπορούμε να καθήσουμε μαζί στον θάλαμο ηχογράφησης και να διαπιστώσεις ότι δίνει μεγάλη προσοχή στους στίχους. Είναι τόσο έξυπνος που ξέρει από πού προέρχονται λέξεις και φράσεις. Υπήρχε ένα τραγούδι με τον στίχο "where's the rub" και μου είπε ότι προερχόταν από τον Σαίξπηρ. Και στη συνέχεια μου έκανε δώρο ένα βιβλίο του Σαίξπηρ. Α, και του αρέσουν τα μπισκότα. Εχει πάντα έναν μικρό δίσκο με κομμάτια σοκολάτας στο τέλος της ημέρας».

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από