Ραντεβού για να «αποκτήσει ζωή η μεγάλη ευρωπαϊκή αποστολή»

Είναι 8 Ιουλίου του 1962, ώρα 11 π.μ. Εχοντας παραστεί από κοινού στο Μαρμελόν, για πρώτη φορά, σε μια γαλλογερμανική στρατιωτική παρέλαση, ο Σαρλ ντε Γκολ και ο Κόνραντ Αντενάουερ φτάνουν με το ίδιο αυτοκίνητο στον καθεδρικό ναό της Ρενς. Τους υποδέχεται, χαμογελαστός, ο αρχιεπίσκοπος της πόλης Φρανσουά Μαρτί. Κάπου πέντε χιλιάδες άνθρωποι, ανάμεσά τους υπουργοί, γάλλοι και γερμανοί ανώτατοι αξιωματικοί, έχουν ήδη πάρει θέση εντός του ναού. Ορθιοι, οι δύο αρχηγοί κρατών παρακολουθούν τη «Λειτουργία της Ειρήνης», χοροστατεί ο επίσκοπος Μπεζό υποβοηθούμενος από δύο ιερείς: ο ένας είναι πρώην κρατούμενος πολέμου στη Γερμανία• ο άλλος είναι επιζήσας του Νταχάου.

Στα Απομνημονεύματά του ο στρατηγός Ντε Γκολ θα εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους επέλεξε για την ιστορική αυτή συνάντηση τη Ρενς, «σύμβολο των αρχαίων μας παραδόσεων, αλλά και θέατρο πλείστων όσων αντιπαραθέσεων των κληρονομικών εχθρών, από τις αρχαίες γερμανικές εισβολές έως τις μάχες του Μάρνη. Στον καθεδρικό, όπου όλα τα τραύματα δεν έχουν ακόμα επουλωθεί, οι πρώτοι πολίτες της Γαλλίας και της Γερμανίας ενώνουν τις προσευχές τους ώστε και από τις δύο πλευρές του Ρήνου τα έργα της φιλίας να αντικαταστήσουν για πάντα τις δυστυχίες του πολέμου».

Η επίσημη ακολουθία κατευθύνεται προς το δημαρχείο• ο Ντε Γκολ θυμίζει στον δήμαρχο που του είχε ζητήσει μια μέρα να επισκεφθεί τη Ρενς επ’ ευκαιρία κάποιου σπουδαίου γεγονότος, «η επιθυμία σας εισακούστηκε» του λέει.

«Για να αποκτήσει ζωή η μεγάλη ευρωπαϊκή και παγκόσμια αποστολή που πρέπει να φέρουν από κοινού σε πέρας Γερμανοί και Γάλλοι» απευθύνεται μετά το γεύμα ο στρατηγός στον καγκελάριο, «ήταν απαραίτητο να εκδηλώσει η λαϊκή ψυχή τη συγκατάθεσή της από αυτή την πλευρά του Ρήνου…».

«Είμαστε πεπεισμένοι πως οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζουμε δεν θα ξεπεραστούν παρά τη στιγμή που οι ελεύθεροι λαοί θα είναι ενωμένοι και αλληλέγγυοι. Και αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο για αυτούς τους δύο λαούς που ζουν ο ένας πλάι στον άλλον στην καρδιά της Ευρώπης. Για τη Γαλλία και τη Γερμανία…» του απαντά ο Κόνραντ Αντενάουερ. «Επιστρέφω στη Γερμανία γεμάτος ευτυχία».

Λίγο μετά, οι δυο άνδρες χωρίζουν, ο ένας επιστρέφει αεροπορικώς στη Βόννη, ο άλλος οδικώς στην κατοικία του στο Κολομπέ λε ντεζ Εγκλίζ, εκεί όπου Ντε Γκολ και Αντενάουερ είχαν, κατ’ ιδίαν, την πρώτη τους συνάντηση το 1958. «Περιέργως πώς, ήδη από την περίοδο των διακοπών που ακολούθησε οι Γερμανοί συνέρρευσαν στη Ρενς» θα έγραφε χρόνια αργότερα ο Αρχιεπίσκοπος Μαρτί. «Διότι η τελετή αυτή είχε μεγάλο αντίκτυπο και στη Γερμανία. Πιστεύω πως η συμφιλίωση με τους Γερμανούς έκανε ένα σημαντικό βήμα εκείνη τη μέρα». Σεπτέμβριο του 1962, είναι η σειρά του Ντε Γκολ να επισκεφθεί τη Γερμανία, θα γίνει δεκτός με επευφημίες από τον γερμανικό λαό.

Η Συνθήκη των Ηλυσίων, ή Συνθήκη της Φιλίας, όπως ονομάστηκε, θα υπογραφεί στο Παρίσι στις 22 Ιανουαρίου του 1963 καθορίζοντας τους στόχους της διμερούς συνεργασίας και επισφραγίζοντας τη γαλλογερμανική συμφιλίωση.