Mε τους επικεφαλής της αντιπροσωπείας της τρόικας προ των πυλών, η συζήτηση στη χώρα έχει επικεντρωθεί γύρω από το ερώτημα: Τι θα πάρουμε και τι θα δώσουμε.
Στην πραγματικότητα, τα δύο δεν θα συμβούν ταυτόχρονα. Οπως δείχνουν μέχρι στιγμής τα πράγματα, με βάση τις πληροφορίες και τις δηλώσεις αξιωματούχων, πρώτα θα δώσουμε και μετά θα πάρουμε - αν πάρουμε. Για την ακρίβεια, αν όλα πάνε καλά, θα συμφωνήσουμε περί την πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου σ' ένα πλαίσιο του «τι θα δώσουμε» που θα περιλαμβάνει τουλάχιστον τα εξής: πολλές και γρήγορες αποκρατικοποιήσεις, κλείσιμο και συγχωνεύσεις φορέων και άλλες διαρθρωτικές αλλαγές, όπως το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Σε ένδειξη καλής θέλησης, μπορεί να γλιτώσουμε κάποιο από τα επίμαχα μέτρα (μείωση ΦΠΑ στην εστίαση, απολύσεις, μείωση ειδικών μισθολογίων), υπό την προϋπόθεση όμως ότι θα βρεθούν ισοδύναμα.
Αν συμφωνήσουμε σε όλα αυτά, τότε και μόνο θα ανοίξει το θέμα του τι θα πάρουμε. Πρώτο θα τεθεί το αίτημα για διετή παράταση του Μνημονίου. Δεύτερο αυτό της αφαίρεσης από το δημόσιο χρέος των 50 δισ. ευρώ που προορίζονται για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.
Κανένα από τα δύο δεν θα εξασφαλισθεί εύκολα. Το πρώτο γιατί προϋποθέτει επιπλέον χρηματοδότηση και δύσκολα θα τη δώσουν τα κράτη-μέλη. Στην καλύτερη περίπτωση, αυτό δεν μπορεί να συμβεί πριν από το τέλος Σεπτεμβρίου, αναφέρουν πηγές της τρόικας. Το δεύτερο, ούτως ή άλλως, πάει για το 2013, ακόμη και για τους Ισπανούς. Εως τότε θα έχουμε δοκιμαστεί πολλές φορές, για να διαπιστωθεί αν το αξίζουμε...
Ενα είναι το σίγουρο, πάντως. Είτε με δύο παραπάνω χρόνια προσαρμογής είτε με 50 δισ. λιγότερα στο χρέος, το έλλειμμα πρέπει να μηδενιστεί και αυτό μοιραία σημαίνει ότι τα δύσκολα μέτρα δεν τελείωσαν. Καλό είναι να το θυμόμαστε αυτό.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από