Ο Ξυλούρης τους σήκωσε όρθιους
«Μη μας τηράτε πλέον. Εμείς πολεμήσαμε για να ’χετε εσείς τα γράμματα και το ψωμί που δεν είχαμε εμείς. Κάμετε τον δικό σας δρόμο... Τραβάτε μπροστά. Λησμονήστε μας». Από τον εκπληκτικής δύναμης μονόλογο του ξε-μαρμαρωμένου Κολοκοτρώνη, που απέδωσε ο Γιώργος Αρμένης στην παράσταση του ΚΘΒΕ (το 1973 τον ρόλο είχε ερμηνεύσει ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος) σηκώνοντας όρθιους τους θεατές
Η επιτυχία του 2012 μετρήθηκε με το ασφυκτικά γεμάτο Θέατρο Δάσους στην πρεμιέρα, με 20 καλοκουρδισμένους ηθοποιούς και χορευτές και με τον μαχητικότατο με τον χρόνο και τις νότες Ξαρχάκο να αγωνίζεται με 2.400 χρόνια ελληνικής ιστορίας και με τα 39 χρόνια από το πρώτο ανέβασμα. Η παράσταση του ΚΘΒΕ δεν είναι η «πολιτική πράξη» του ’73. Μόνο από μνήμης και συγκινησιακά λειτούργησε έτσι. Σαν τον επιτάφιο και τα λάβαρα στη σκηνή του Ελευθέριου Βενιζέλου. Σαν τη φωνή του Νίκου Ξυλούρη («ήρωας» ο Ζαχαρίας Καρούνης υπό το βάρος των τραγουδιών εκείνου) που με το «Φίλοι κι αδέλφια» σήκωσε όρθιους τους 3.800 θεατές.