Σύγκρουση δύο κόσμων

Ο πρώτος ημιτελικός (Ισπανία – Πορτογαλία) ισοδυναμεί με σύγκρουση δύο κόσμων. Δύο διαφορετικών τακτικών για το ποδόσφαιρο με έπαθλο μια θέση στη γιορτή της ερχόμενης Κυριακής.

Από τη μια η Ισπανία. Μια ομάδα με αστείρευτο ταλέντο αλλά χωρίς τον ξεχωριστό σούπερ σταρ, γιατί βασίζεται στο σύνολο και μπορεί σε κάθε παιχνίδι να αναδεικνύει έναν «νέο μικρό ήρωα». Ποδόσφαιρο κατοχής, ποδόσφαιρο «κόπια του συστήματος της Μπαρτσελόνα», ένα στυλ που σταδιακά υιοθετείται από πολλούς προπονητές. Με τη διαφορά ότι η Εθνική Ισπανίας δεν έχει Μέσι και από τον περασμένο χειμώνα ούτε καν έναν Βίγια να στέλνει την μπάλα με ευκολία στα δίχτυα.

Στην απέναντι όχθη η Πορτογαλία. Σαφώς και δεν πρόκειται για την πλέον ταλαντούχα ομάδα που έβγαλαν οι Ιβηρες. Διαθέτει, ωστόσο, έναν ποδοσφαιριστή ο οποίος θέλει να εκθρονίσει τον Μέσι από την κορυφή του κόσμου: ο Κριστιάνο Ρονάλντο δεν είναι απλώς ένας σφετεριστής της εξουσίας και της δόξας.

Πρόκειται για έναν εγωπαθή ποδοσφαιριστή. Ο Ρονάλντο αγωνίζεται με σκοπό να επιβεβαιωθεί. Χτυπά φάουλ και «στημένες μπάλες», μοιράζει παιχνίδι κατά το δοκούν, πιάνει σουτ από κάθε θέση και γενικά δεν μπαίνει στα καλούπια του συστήματος του Μπέντο, ενός τεχνικού που δεν λέει το παραμικρό. Δίπλα του, οι υπόλοιποι πορτογάλοι άσοι δείχνουν να συμπληρώνουν το παζλ και έχουν αποδεχθεί δευτερεύοντες ρόλους.

Η Ισπανία δεν βασίζεται στο «one man show». Η ομοιογένεια ξεχειλίζει και η απουσία κυνηγών στα περισσότερα ματς αποτελεί το θέμα συζήτησης σε αυτό το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Αλλωστε, ποια ομάδα θα αγνοούσε έναν επιθετικό του βεληνεκούς του Γιορέντε; Ο Ντελ Μπόσκε ποντάρει στους μέσους και τη συνεχή κίνησή τους. Παίρνει γκολ από όλους και θέλει να ζαλίζει τους αντίπαλους αμυντικούς.

Οσο για την Πορτογαλία, με τον Ρονάλντο πασπαρτού και τον Πόστιγκα να χτυπά από θέση φορ, θέλει να κάνει την έκπληξη και σε ανοιχτό χώρο είναι ίσως μια από τις πιο συναρπαστικές ομάδες του τουρνουά.