[Αποψη] Η Σύνοδος, τα επιτόκια και το μέλλον του ευρώ

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που όποιος ανέβαινε στο «τρένο του ευρώ» υποτίθεται ότι έκλεινε πίσω του ερμητικά την πόρτα και πετούσε μακριά το κλειδί, αφού, όπως αναφερόταν, επιβιβαζόταν με εισιτήριο χωρίς επιστροφή. Η ιδέα εξάλλου από την αρχή ήταν η δημιουργία μιας νομισματικής ένωσης με απεριόριστη διάρκεια. Οι Γερμανοί μάλιστα είχαν και μια έκφραση γι’ αυτό, «κοινό πεπρωμένο» (Schicksalsgemeinschaft), για να περάσουν την ιδέα ότι η δημιουργία του ευρώ δεν είναι κάτι που μπορεί εύκολα να γίνει κομμάτια.

Η κρίση χρέους, όμως, που ανέδειξε τα προβλήματα της εν λόγω νομισματικής ένωσης, έφερε πιο κοντά το «αδιανόητο», δηλαδή τη διάλυσή της, με τον διευθυντή του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Ινστιτούτου (IIF) να εκτιμά ότι στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ (σήμερα και αύριο) δεν διακυβεύεται μόνο το μέλλον του ευρώ, αλλά και το μέλλον ολόκληρης της Ευρώπης. Αν και η πλειονότητα των αναλυτών αναμένει κατά τη διάρκεια της Συνόδου να πραγματοποιηθούν τα πρώτα βήματα προς μια τραπεζική και δημοσιονομική ένωση, ορισμένοι στην αγορά εκτιμούν ότι οι προτάσεις του προέδρου της ΕΕ για τη μετεξέλιξη της ευρωζώνης σε οικονομική, δημοσιονομική και χρηματοπιστωτική ένωση έχουν τα χαρακτηριστικά ενός ευχολογίου, καθώς το όραμα για το κοινό νόμισμα είναι μάλλον ασαφές. Σαφές είναι ωστόσο, όπως εκτιμούσε η JP Morgan, ότι για να συμφωνήσει η Γερμανία στην εφαρμογή μέτρων τόσο ευρείας κλίμακας απαραίτητη προϋπόθεση θα ήταν ένας μεγαλύτερος συντονισμός των δημοσιονομικών μέτρων και, ενδεχομένως, των ενεργειών σε επίπεδο πολιτικής ηγεσίας, την ώρα όμως που κάποια κράτη-μέλη της ευρωζώνης είναι λιγότερο διατεθειμένα να δεχτούν μεγαλύτερη ενοποίηση.

Σε περίπτωση πάντως που η Σύνοδος Κορυφής οδηγήσει σε κάποια ουσιαστικά αποτελέσματα, η ΕΚΤ ενδέχεται να εμφανιστεί πολύ πιο πρόθυμη να ανακοινώσει πρόσθετα μέτρα, μειώνοντας επίσης τα επιτόκια του ευρώ κατά 0,25% στις 5 Ιουλίου, ενώ αν τα πράγματα δυσκολέψουν ορισμένοι αναλυτές δεν αποκλείουν μείωση ακόμη και 0,50%.

Το θέμα είναι πάντως να υπάρξουν απτά αποτελέσματα στη Σύνοδο που θα οδηγήσουν και στον περιορισμό του κόστους δανεισμού αρκετών κρατών-μελών ώστε να ανακτηθεί σταδιακά η εμπιστοσύνη των μακροπρόθεσμων επενδυτών. Το τελευταίο θα επιτρέψει μελλοντικά να διασωθεί και ενδεχομένως να διευρυνθεί ο ρόλος του ευρώ ως αποθεματικού νομίσματος σε έναν υπό διαμόρφωση πολυπολικό κόσμο.