Το γυμνό σώμα πάλεψε με το ντυμένο

Με μαύρο κοστούμι ο Δημήτρης Παπαϊωάννου στεκόταν στην είσοδο του χώρου Α της Πειραιώς 260, όπου φιλοξενείται ο βασικός κορμός των εκδηλώσεων του Φεστιβάλ Αθηνών και έκοβε τα εισιτήρια όσων αψήφησαν την υπερβολική ζέστη και έσπευσαν να δουν την επιστροφή του ως χορευτή, ύστερα από δέκα χρόνια.

«Πρώτη ύλη» ο τίτλος της παράστασης, τα εισιτήρια της οποίας ξεπουλήθηκαν μέσα σε δύο ώρες. Και ο Δημήτρης Παπαϊωάννου αρχίζει μια διαδρομή κρυμμένος πίσω από έναν κουβά, ορίζοντας τα βήματά του πάνω σε μικρά σακουλάκια με ρύζι που ρίχνει στο πάτωμα. Σαν alter ego του ντυμένου από την κορυφή ώς τα νύχια καλλιτέχνη εμφανίζεται ο ολόγυμνος παρτενέρ του, ο Βραζιλιάνος Ταντέου Λίζενφελντ, τον οποίο ίσως κάποιοι θυμούνται από την παράσταση «Πουθενά» στο Εθνικό.

Το γυμνό και το ντυμένο σώμα αρχίζουν έναν διαρκή αγώνα, ποιος θα απαλλαγεί από ποιον, ποιος θα βγει μέσα από τον άλλο με φόντο ένα ξύλινο ταμπλό που κάνει τους δύο πρωταγωνιστές να μοιάζουν με τους ήρωες της Κενταυρομαχίας από τις μετόπες του Παρθενώνα.

Ωσπου ο νεαρός Βραζιλιάνος μεταμορφώνεται σε κούρο που χάνει τα μέλη του με τη βοήθεια ενός μαύρου υφασμάτινου πλαισίου. Και ο Δημήτρης Παπαϊωάννου επιχειρεί με τα δικά του γυμνά άκρα να τον βοηθήσει να σταθεί στα πόδια του και να περπατήσει.

Εν συνεχεία, οι δύο χορευτές δοκιμάζονται σε ένα παιχνίδι σχέσεων, όπου την τρυφερότητα θα τη διαδεχθεί η βία, η φροντίδα την κακοποίηση, ο πόνος την αγκαλιά, χωρίς να λείπει το χιούμορ. Οι ρόλοι εξελίσσονται ακολουθώντας τον βιολογικό ρυθμό εξέλιξης του ανθρώπου και η αλληλοσυμπλήρωση – βασικό στοιχείο της παράστασης – είναι εκείνη που κάνει φινάλε.