Το ΚΚΕ ψάχνει τους εχθρούς του!

Δίχως αυτοκριτική διάθεση και με την πεποίθηση ότι παρά την εκλογική συντριβή του κόμματος, «η γραμμή του γρήγορα θα επιβεβαιωθεί», ατενίζει η ηγετική ομάδα του ΚΚΕ το αβέβαιο μέλλον όπως αυτό προδιαγράφεται μετά και τα οδυνηρά εκλογικά αποτελέσματα της 17ης Ιουνίου. Το ιστορικά χαμηλότερο ποσοστό που απέσπασε το κόμμα της κομμουνιστικής Αριστεράς από τη μεταπολίτευση έως σήμερα (4,50% ή 277.179 ψήφοι) – χαμηλότερο και από εκείνο που έλαβε στις εκλογές του 1993 (4,54% ή 313.000 ψήφοι) σε συνθήκες ήττας μετά την κατάρρευση του λεγόμενου «υπαρκτού σοσιαλισμού» και κυρίως μετά τη διάσπαση του 1991- ρίχνει βαριά τη σκιά του πάνω από τον Περισσό, ο οποίος επικεντρώνει την προσοχή του στην προσπάθεια να απορροφηθούν οι πολιτικές παρενέργειες που προκαλούνται στο εσωτερικό του και να αναχαιτιστεί το κλίμα ηττοπάθειας που απειλεί να κυριεύσει τις κομματικές του δυνάμεις. Η Αλέκα Παπαρήγα μοιάζει «εγκλωβισμένη» από το αρνητικό εκλογικό αποτέλεσμα καθώς, όπως λένε οι γνωρίζοντες, «δεν της αφήνει περιθώρια να αποχωρήσει τώρα». Ωστόσο, η πορεία του κόμματος τους επόμενους μήνες, ενόψει και του 19ου Συνεδρίου του Φεβρουαρίου 2013, κρίνεται καθοριστική και για το θέμα αλλαγής ηγεσίας, ζήτημα το οποίο έχει τεθεί ήδη από καιρό, καθώς η Αλέκα Παπαρήγα έχει κλείσει 21 χρόνια στο τιμόνι του ΚΚΕ.

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ.Η ηγεσία του ΚΚΕ θα κληθεί καθ’ όλη την προσεχή περίοδο να δώσει πειστικές απαντήσεις στα ερωτήματα που εγείρονται από τα μέλη του κόμματος ως προς τα αίτια και τις ευθύνες που προκύπτουν για το οδυνηρό εκλογικό αποτέλεσμα, το οποίο οδήγησε στη ραγδαία συρρίκνωση της κοινοβουλευτικής δύναμής του κατατάσσοντάς το στην τελευταία θέση της νέας επτακομματικής Βουλής. Ηδη οι κομματικές δυνάμεις εισέρχονται στη φάση των συζητήσεων και επεξεργασιών επί του κειμένου-απόφασης της Κεντρικής Επιτροπής, η οποία συνήλθε την επομένη κιόλας των εκλογών, κεκλεισμένων των θυρών, όπως απαιτεί η μακρά κομματική παράδοση, για να διαπιστώσει ότι οι μεγάλες απώλειες του ΚΚΕ δεν αντιστοιχούν στην απήχηση των θέσεων και της δράσης του, αλλά συντελέστηκαν «κάτω από την πίεση του ρεύματος των αυταπατών και της λογικής του δήθεν μικρότερου κακού, του ανώδυνου και εύκολου δρόμου ότι είναι δυνατόν να σχηματισθεί μια κυβέρνηση διαχείρισης της κρίσης, στο έδαφος της εξουσίας των μονοπωλίων και της ενσωμάτωσης στην ΕΕ, η οποία θα καταφέρει να βάλει φρένο στην επιδείνωση της θέσης του λαού».

«ΥΠΟΥΛΑ». Οπως συμπέραναν τα στελέχη του ΚΚΕ, η εκλογική καθίζηση του κόμματος «συντελέσθηκε σε συνθήκες συστηματικής και ύπουλης επίθεσης των ιδεολογικοπολιτικών μηχανισμών του συστήματος ώς και με τη συστηματική χρησιμοποίηση του Διαδικτύου», συμπεριλαμβανομένου του twitter, το οποίο έχει αποκηρύξει η Αλέκα Παπαρήγα (όπως άλλωστε και το facebook), ζητώντας μάλιστα την παρέμβαση της Δικαιοσύνης καθώς λίγο πριν από τις εκλογές εμφανίστηκαν δήθεν λογαριασμοί του ΚΚΕ, μέσω των οποίων καλούνταν οι ψηφοφόροι του κόμματος να στηρίξουν τον ΣΥΡΙΖΑ!

ΚΡΙΤΙΚΗ. Ο πόλεμος που έχει κηρύξει ο Περισσός κατά του Διαδικτύου δεν περιορίζεται εκεί, καθώς σταδιακά τους τελευταίους μήνες διαφωνούντες με την ακολουθούμενη «γραμμή» για τη «λαϊκή εξουσία», που διακηρύσσεται σε όλους τους τόνους, ασκούν σκληρή κριτική κατά της ηγετικής ομάδας για παρέκκλιση από τις αποφάσεις και το πρόγραμμα του ΚΚΕ και ταύτιση της τακτικής και της στρατηγικής του, κάτι που κατά την άποψή τους έχει οδηγήσει το κόμμα «σε πορεία απομόνωσης», επιτρέποντας στον ΣΥΡΙΖΑ «να αξιοποιήσει την έλλειψη μιας ουσιαστικής, άμεσης και αποτελεσματικής πρότασης εκ μέρους του ΚΚΕ». Είναι ενδεικτικό της ανησυχίας που επικρατεί το γεγονός ότι προεκλογικά ο Περισσός αναγκάστηκε να απαντήσει εκτενώς μέσω του κομματικού Τύπου στις αιτιάσεις των εμφανιζόμενων ως φιλο-ΚΚΕ blogs, τα οποία κατηγορούν την ηγεσία ότι «με τη στάση της και τους χειρισμούς της, με τις ιδεολογικές θέσεις που εφαρμόζει αυθαίρετα από βάθος χρόνου, τις συγχύσεις της και την ανεπάρκειά της, υπονόμευσε τη θέση του κόμματος μέσα στην ελληνική κοινωνία».

Μάλιστα κατηγορείται η ηγεσία ότι την ώρα που οι λαϊκές μάζες υπό το βάρος της κρίσης εγκατέλειπαν τον δικομματισμό αναζητώντας διέξοδο διακυβέρνησης, εκείνη επέλεγε να δώσει την εκλογική μάχη «με ένα σύνθημα ζύμωσης για τη σοσιαλιστική επανάσταση» («λαϊκή εξουσία»). Ετσι, κατά την άποψή τους, το ΚΚΕ απώλεσε τη δυνατότητα να καλύψει το πολιτικό κενό που άφηνε ο καταρρέων δικομματισμός και το οποίο εκμεταλλεύτηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ απώλεσε ακόμα και το συγκριτικό πλεονέκτημα της ισχυρής αντιπολίτευσης, με αποτέλεσμα να υπάρξει κύμα μαζικής φυγής ψηφοφόρων του προς τον Αλέξη Τσίπρα.

Το ΚΚΕ, από την πλευρά του, θεωρεί ότι όλα αυτά τα επιχειρήματα αποσκοπούν στο να «χτυπηθεί το κόμμα» και ότι ουσιαστικά επιδιώκεται η χειραγώγησή του ενόψει της προβλεπόμενης από τον Περισσό «απότομης όξυνσης της ταξικής πάλης».

Η θέση του ΚΚΕ είναι κατηγορηματική ότι «η συμμετοχή του σε μια κυβέρνηση διαχείρισης της κρίσης σε μια τόσο κρίσιμη φάση, που απαιτεί γραμμή ρήξης και αντεπίθεσης, θα οδηγούσε αργά ή γρήγορα σε μεγάλη ήττα του κινήματος». Στο πλαίσιο αυτό επιμένουν ότι «παρά την εκλογική υποχώρηση και το αρνητικό για τον λαό αποτέλεσμα, αυτό που θα κρίνει τις εξελίξεις είναι οι μάχες που έρχονται».