[Το πνεύμα του τόνου] Τίμια πορεία ζωής

Με τον Στέφανο Ληναίο μάς συνδέει από τα χρόνια του Πανεπιστημίου φιλικός δεσμός, όχι χωρίς έντονες αντιπαραθέσεις, όχι χωρίς μαχητικές αντιπαλότητες. Αλλά με αμοιβαία εκτίμηση και αμοιβαίο σεβασμό και στις αρχές ο ένας του άλλου και στις καλές προθέσεις του. Ο Ληναίος ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός στο θέατρο Κοτοπούλη δίπλα στον Μυράτ. Την ίδια εποχή εμφανίστηκε και ως πεζογράφος διηγηματογράφος. Αγωνιστής, σχεδόν απόλυτος στις απόψεις του, ως στέλεχος του Σωματείου αναβάθμισε τον ρόλο και του έδωσε πνευματικό περιεχόμενο. Ιδρυσαν τότε τη Δωδέκατη Αυλαία, θεσμός αναγέννησης της ελληνικής δραματουργίας. Μας χάρισε νέους ταλαντούχους συγγραφείς (Μουρσελά, Ζιώγα, Κρίσπη, Ανδρεόπουλο, Γκούφα κ.ά.). Συγγραφέας μαχητικός πάνω σε προβλήματα γενικής και θεατρικής παιδείας, πολιτισμού και δημόσιου ήθους, ο Ληναίος, σκηνοθέτης και ηθοποιός ουσίας, σημάδεψε με την παρουσία του μια ολόκληρη εποχή και παλεύει και σήμερα κόντρα στον τυφώνα. Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα έξοχο βιβλίο του με τίτλο «Ενα ποτάμι θάλασσα». Δεκαπέντε κομμάτια ζωής (εκδόσεις Κοράλλι). Κείμενα αυτοβιογραφικά, συγκινημένο κάτοπτρον μιας ζωής μεστής από τραύματα και εμπειρίες που είναι απαραίτητο θεμέλιο για να χτίσει κανείς μια πορεία στην Τέχνη. Η γενιά μας μάτωσε πολύ αλλά και πολύ αγάπησε το χώμα, τη θάλασσα και τον μόχθο του απλού Ελληνα, τη γλώσσα και το παραμύθι και έτσι όρθωσε έργο σαν του Ληναίου τίμιο.