Για τον κλειδάριθμο ντε..

^«Δεν έχει εκδοθεί αυτόματα για εσάς κλειδάριθμος». Ασχημα αρχίσαμε. Αλλά προσωπικά δεν μπορώ να το πάρω, από ό,τι καταλαβαίνω ανήκω στην πλειονότητα. Υποβάλλω λοιπόν αίτηση εγγραφής. «Ο υποψήφιος χρήστης του TAXISnet μεταβαίνει στο τμήμα Μητρώου της ΔΟΥ και ζητά να λάβει τον κλειδάριθμο», διαβάζω στην οθόνη. Για άνθρωπο που αποφεύγει τις δημόσιες υπηρεσίες όπως ο διάβολος το λιβάνι, η πρόταση αυτή αρκεί για να αναδυθεί από το κομπιούτερ εσάνς λιβανιού. Κάποια πράγματα σε αυτή τη ζωή όμως, όσο και να τα αναβάλλεις δεν εξαφανίζονται. Πρωί πρωί χθες, λοιπόν, παίρνω βαθιά ανάσα και ξεκινάω για τη ΔΟΥ Χολαργού. «Παρακαλώ, για παραλαβή κλειδαρίθμου;». «Στον δεύτερο». «Παίρνουμε από το μηχάνημα χαρτάκι για σειρά προτεραιότητας;». «Μπα, δεν λειτουργεί, γράφετε το όνομά σας σε εκείνο το χαρτί και θα σας φωνάξει ο κύριος». Ο κύριος, όπως θα καταλάβατε, είναι ένας και τα κάνει όλα, φωνάζει ονόματα, σβήνει ονόματα, εξυπηρετεί, κεφάλι δεν σηκώνει. Αλλά είναι, επαναλαμβάνω, ένας κι εμείς πολλοί, το «χαρτί» δεν είναι χαρτί, είναι πολύφυλλο τετράδιο. Υπομονή. «Πάμε γιαγιά, πάμε», γκρινιάζει ανά τρίλεπτο ένα τρίχρονο που συνοδεύει τη γιαγιά του. «Κάτσε αγάπη μου, έχουμε δουλειά, πέντε λεπτά ακόμα». Ποια πέντε; Εξήντα περνάνε μέχρι να έρθει η σειρά μου. «Βλέπω ότι έχετε αλλάξει ταυτότητα, να περάσουμε τα καινούργια στοιχεία». Βεβαίως, να τα περάσουμε. «Συμπληρώστε αυτή τη δήλωση, και μια φωτοτυπία την ταυτότητα μπρος – πίσω. Οχι εδώ, στο ισόγειο». Αλλά ο καφετζής-φωτοτυπάς στο ισόγειο «επιστρέφει σε λίγο». Και μέχρι να επιστρέψει τον περιμένουν τρεις – δύο άλλοι έφτασαν στα όριά τους και έφυγαν. Με τη φωτοτυπία και τη δήλωση στο χέρι, ανεβαίνω ξανά στον δεύτερο, παραλαμβάνω το χαρτί με τον κλειδάριθμο, βγαίνω έξω, κοιτάζω το ρολόι μου, συνειδητοποιώ ότι μόλις πήγε περίπατο (στην Εφορία) μιάμιση ώρα από τη ζωή μου και για μια φευγαλέα στιγμή, όσο διαρκούν τα πιο όμορφα όνειρα, φαντάζομαι μια χώρα με κλειδάριθμους αυτόματα σταλμένους σε όλους τους υπόχρεους, εξωτικά φωτοτυπικά μηχανήματα σε κάθε όροφο της Εφορίας και πολίτες – ως εκ του αποτελέσματος – με πολύ λιγότερα νεύρα.