Ο εμπνευστής της ιταλικής λιτότητας

Υπό τη διαρκή απειλή της επέκτασης της κρίσης στις υπόλοιπες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου και με το βλέμμα στραμμένο στη Μαδρίτη η Ιταλία κάνει τα πάντα προκειμένου να αποφύγει τον «εναγκαλισμό» με την τρόικα. Ο Πρωθυπουργός της χώρας Μάριο Μόντι ανακοίνωσε νέα δέσμη μέτρων για την εξοικονόμηση 25 δισ. ευρώ ενώ επισπεύδει την πώληση περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου με στόχο την είσπραξη 30 δισ. ευρώ έως το τέλος της χρονιάς και συνολικά 200 δισ. ευρώ την επόμενη πενταετία.

Για την ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων θα δημιουργηθεί το Ταμείο Βιώσιμης Ανάπτυξης με κεφάλαια 2 δισ. ευρώ ενώ οι επιχειρήσεις θα δικαιούνται έκπτωση φόρου 35% σε περίπτωση πρόσληψης προσωπικού με σύμβαση αορίστου χρόνου. Επίσης οι επιχειρηματίες θα απαλλαχθούν για μία τριετία από τον νέο φόρο ακινήτων ο οποίος θα επιβληθεί στα νοικοκυριά. Για τους ιδιώτες προβλέπεται έκπτωση φόρου εισοδήματος έως 50% για δαπάνες ανακαίνισης κατοικίας.

Στη Ρώμη διακηρύσσουν σε όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να χρειαστεί «εξωτερική παρέμβαση». Και όμως η λέξη «διάσωση» δεν αποτελεί πλέον ταμπού στη χώρα, είναι απλώς το απευκταίο σενάριο. Ο μεταρρυθμιστικός ζήλος ίσως να γλιτώσει την Ιταλία από την επίθεση των κερδοσκόπων που διψούν για «αίμα». Αυτό ελπίζει τουλάχιστον ο εμπνευστής των σχεδίων ανάταξης της οικονομίας και υπ’ αριθμόν 2 στην κυβέρνηση Κοράντο Πασέρα. Ο γεννημένος στο θέρετρο του Κόμο τεχνοκράτης έχει επιφορτιστεί με το υπερυπουργείο Οικονομικής Ανάπτυξης, Υποδομών και Μεταφορών και βρίσκεται πίσω από τα αλλεπάλληλα μέτρα δημοσιονομικού και αναπτυξιακού χαρακτήρα που έχουν νομοθετηθεί το τελευταίο εξάμηνο. Ασφαλώς στα μάτια ενός τραπεζίτη η «ανάπτυξη» έχει συγκεκριμένη κατεύθυνση, που συνδέεται απαραίτητα με την προώθηση της ανταγωνιστικότητας και την ευελιξία στην εργασία. Αν η υπουργός Απασχόλησης Ελσα Φορνέρο εμφανίζεται πιο συγκαταβατική (ήταν εκείνη που δάκρυσε κατά την αναγγελία των πρώτων περικοπών από την κυβέρνηση), ο Πασέρα διατηρεί το προφίλ του άτεγκτου υπερασπιστή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και οποιουδήποτε «σκληρού πλην αναγκαίου» μέτρου που ηχεί δυσάρεστα στα αυτιά των συμπατριωτών του.

«Παράσημο». Ο 58χρονος αξιωματούχος έχει πλέον παραιτηθεί από τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου της Intesa Sanpaolo, όμως η δεκαετής θητεία του στον μεγαλύτερο χρηματοπιστωτικό όμιλο της χώρας θεωρείται παράσημο στη σταδιοδρομία του. Αλλωστε είχε καθοριστικό ρόλο στη συγχώνευση της Banco Intesa, της οποίας ήταν επικεφαλής, με τη Sanpaolo IMI. Η σύμπραξη των δύο τραπεζών έδωσε σημαντική ώθηση στον νέο όμιλο αλλά και στον Πασέρα, ο οποίος κατέχει έκτοτε θέση διευθυντή στον Ιταλικό Σύνδεσμο Τραπεζών.

Με τον Μόντι δεν τον συνδέει μόνο η προϋπηρεσία σε επιχειρήσεις και τράπεζες, αλλά και η ακαδημαϊκή καριέρα στο ιδιωτικό Πανεπιστήμιο Μποκόνι. Κυρίως τους ενώνουν οι κοινές κατευθύνσεις στην οικονομική πολιτική.

Ταύτιση, αν και όχι απόλυτη, υπάρχει και με τους ιταλούς επιχειρηματίες. Η απελθούσα επικεφαλής του Συνδέσμου Βιομηχάνων Εμα Μαρτσεγκάλια επικροτεί τις μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης, αν και δηλώνει στη γαλλική οικονομική εφημερίδα «Les Echos» ότι «τα μέτρα λιτότητας που έχουν ληφθεί δεν αρκούν».

Αυτό που προβληματίζει τον Πασέρα δεν είναι τόσο η «ακόρεστη» επιθυμία των βιομηχάνων όσο ο άθλος της βελτίωσης του οικονομικού κλίματος στη χώρα. Διότι για να πωληθούν τα ακίνητα του Δημοσίου «θα πρέπει πρώτα να βρεθούν ενδιαφερόμενοι αγοραστές», όπως αναφέρει εύστοχα η ιταλική εφημερίδα «Il Sole 24 Ore».