[Αποψη] Ο χρυσός, το ευρώ και οι περιπέτειες

Εχοντας ήδη βιώσει την απορρόφηση της Ανατολικής Γερμανίας από τη Δυτική Γερμανία – διαδικασία που χρειάστηκε πάνω από δέκα χρόνια και τεράστια μεταφορά πόρων ώστε να δημιουργηθεί μια ενοποιημένη και ανταγωνιστική οικονομία -, η Γερμανία ως κυρίαρχος παίκτης στην ευρωζώνη στην αρχή της κρίσης χρέους επέλεξε την πιο οικονομική λύση.

Καθώς η ομοσπονδιοποίηση θα απαιτούσε υπέρογκη μεταφορά κεφαλαίων από τις ισχυρές στις πιο αδύναμες οικονομίες για παρατεταμένη περίοδο, η εναλλακτική που ακολούθησε δεν ήταν καν αυτή του μαστιγίου και του καρότου. Δίνοντας σε πολλές περιπτώσεις έμφαση μόνο στο μαστίγιο, άδραξε την κρίση ως φθηνή ευκαιρία απότομης δημοσιονομικής ενοποίησης.

Η κλιμάκωση όμως της κρίσης από την περιφέρεια προς τις χώρες του πυρήνα της ευρωζώνης δεικνύει πως ο χρόνος που έχει στη διάθεσή της η Ευρώπη περιορίζεται δραματικά, καθώς όπως λένε και γερμανοί τραπεζίτες ποτέ στα 13 χρόνια του ευρώ δεν έχει υπάρξει τόση αβεβαιότητα γύρω από την ενότητα του κοινού νομίσματος.

Ετσι, οι ιδέες για το πώς πρέπει να κινηθεί η ευρωζώνη αυξάνουν με γεωμετρική πρόοδο. Π.χ., γερμανικό σχέδιο σταθεροποίησης κόστους 2,326 τρισ. ευρώ, που προβλέπει με αντάλλαγμα να δώσουν τον χρυσό τους και άλλους εθνικούς θησαυρούς για τη βοήθεια που θα λάβουν οι χώρες της περιφέρειας, φαίνεται να κερδίζει έδαφος στην ευρωζώνη. Ορος για να συμμετάσχει οποιαδήποτε χώρα θα είναι να δεσμεύσει περιουσιακά στοιχεία ίσα με το 20% του χρέους της ως εγγύηση. Τα χρέη κάθε χώρας έως το όριο του 60% του ΑΕΠ που θέτει το Σύμφωνο Σταθερότητας, παραμένουν κρατικά. Οσα όμως περισσεύουν μεταφέρονται σε ένα fund αποπληρωμής. Αυτά τα χρέη αναχρηματοδοτούνται μέσω της έκδοσης κοινών ομολόγων.

Βέβαιο είναι πάντως πως καθώς ο χρόνος τελειώνει, οι ηγέτες της ευρωζώνης πρέπει να κινηθούν αμέσως. Το προσχέδιο των συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής στις 28-29 Ιουνίου, που περιήλθε στην κατοχή του Ρόιτερς, αναφέρει π.χ. πως υπάρχει προ των πυλών μια ισχυρότερη τραπεζική και δημοσιονομική ολοκλήρωση καθώς και μια ενισχυμένη διακυβέρνηση. Γι’ αυτό είναι σημαντικό η Ελλάδα να βρίσκεται μέσα στο παιχνίδι των διαπραγματεύσεων και να έχει αποκτήσει εν τω μεταξύ αξιόπιστη κυβέρνηση, η οποία θα μπορέσει να διαπραγματευτεί αποτελεσματικά ως μέλος της ζώνης του ευρώ αποφεύγοντας τις μεγάλες περιπέτειες.