[Διαστάσεις] Η Ανγκελα και οι άλλοι

^«Σνελ, φράου Μέρκελ, σνελ!» τιτλοφορούσε χθες το πρωτοσέλιδό της η ιταλική «Il Sole 24 Ore». Ο διευθυντής της οικονομικής εφημερίδας Ρομπέρτο Ναπολετάνο καλούσε την Καγκελάριο να κάνει γρήγορα: οι Ελληνες είναι εξοργισμένοι, οι Ιταλοί φοβισμένοι, οι Γάλλοι ανήσυχοι, οι Ισπανοί τραυματισμένοι, δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο, πρέπει να σταλεί το ταχύτερο ένα ισχυρό μήνυμα. «Βάλε μπρος τις μηχανές, Ανγκελα!» ζητούσε λίγες ημέρες νωρίτερα ο «Εκόνομιστ», ενώ ο Μάρτιν Βολφ των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» μέτρησε 7 «νάιν» που είπε η Μέρκελ σε ισάριθμες πιθανές λύσεις για την κρίση. Η Γερμανία είναι κολλημένη στο 1923 (στον υπερπληθωρισμό) και δεν θυμάται τι συνέβη το 1933 (όταν πέθανε η γερμανική δημοκρατία», έγραψαν σε ένα αξιοσημείωτο κείμενό τους στην ίδια εφημερίδα ο οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπινί και ο ιστορικός Νάιαλ Φέργκιουσον.

Πιέσεις στη γερμανίδα Καγκελάριο ασκούν και οι περισσότεροι πολιτικοί του κόσμου, από τον Ολάντ, τον Μόντι και τον Ραχόι, που βλέπουν την κρίση της ευρωζώνης να επιδεινώνεται, μέχρι τον Μπαράκ Ομπάμα, που έχει συνδέσει πλέον ευθέως την επανεκλογή του με την επίλυση αυτής της κρίσης. «Σνελ, φράου Μέρκελ, σνελ!» Αλλά εκείνη δεν βιάζεται καθόλου. Ο συλλογισμός της είναι απλός. Οσοι θέλουν ευρωομόλογα πρέπει να είναι έτοιμοι να εκχωρήσουν εθνική κυριαρχία. Οσοι ονειρεύονται μια τραπεζική ένωση πρέπει να δεχθούν την πολιτική ένωση. Οπως το θέτει ένας ολλανδός πολιτικός που συμμερίζεται τη γερμανική προσέγγιση: «Δεν μπορεί να μιλάμε για τραπεζική ένωση όταν εμείς αυξάνουμε το όριο συνταξιοδότησης στα 67 και οι Γάλλοι το μειώνουν στα 60».

Οι χειρισμοί της Ανγκελα Μέρκελ δεν είναι φυσικά άμεμπτοι, επισημαίνει ο Γκίντεον Ράχμαν στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». Η Καγκελάριος έχει όμως πετύχει κάτι πολύ σημαντικό: έχει εμποδίσει την ισχυροποίηση των άκρων στη χώρα της. Στη Γαλλία, το ένα τρίτο των ψηφοφόρων ψηφίζει είτε την άκρα Δεξιά είτε την άκρα Αριστερά. Στην Ολλανδία, τα δύο άκρα καταλαμβάνουν στις δημοσκοπήσεις την πρώτη και τη δεύτερη θέση. Στην Αυστρία, η άκρα Δεξιά υποστηρίζεται από το 30% των πολιτών. Στην Ελλάδα, η άκρα Αριστερά διεκδικεί στις επικείμενες εκλογές την πρώτη θέση και η άκρα Δεξιά πρωταγωνιστεί σε μια νέα έκρηξη βίας. Η Γερμανία έχει όλες τις προϋποθέσεις για ανάλογα φαινόμενα: αν και οι πολίτες της είχαν λάβει την υπόσχεση ότι δεν θα χρειαστεί να ενισχύσουν άλλες χώρες, ανακαλύπτουν σήμερα ότι πρέπει να πληρώσουν τουλάχιστον 280 δισ. ευρώ για διάφορα πακέτα διάσωσης. Παρά ταύτα, η πολιτική κατάσταση της χώρας χαρακτηρίζεται από ηρεμία και σταθερότητα. Και η Μέρκελ έχει κάθε λόγο να πιστεύει ότι θα παραμείνει στη θέση της και μετά τις εκλογές του 2013.

Το κεντρικό ερώτημα είναι εντέλει για πολλούς αν η Ελλάδα και η Γερμανία μπορεί να ανήκουν στον ίδιο όμιλο. Οσο περνά ο καιρός εκείνοι που απαντούν αρνητικά αυξάνονται επικίνδυνα.