Στα χρόνια των αφειδών χρηματοδοτήσεων

Το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης θεσμοθετήθηκε την περίοδο της (θεωρούμενης ως αμαρτωλής) Πολιτιστικής Πρωτεύουσας Θεσσαλονίκης το 1997 και στεγάστηκε στο Λιμάνι το 2001 με πρώτο διευθυντή τον Αρη Γεωργίου – από τους «19» που διαμαρτυρήθηκαν για την καθυστέρηση αποκάλυψης της πυρκαγιάς. «Πήρε φόρα» όμως μετά το 2004 καθώς συνδέθηκε και με την εκλογική περιφέρεια του πολύφερνου γενικού γραμματέα του ΥΠΠΟ Χρήστου Ζαχόπουλου και με την περίοδο της – αφειδούς, σύμφωνα με μια εκδοχή – χορήγησης κονδυλίων από το Γ’ Κοινοτικό Πακέτο Στήριξης. Από το 2005, με διευθυντή τον Βαγγέλη Ιωακειμίδη, απέκτησε το μεγάλο όγκο των συλλογών του. Η σύνδεση με την εποχή των αφειδών χρηματοδοτήσεων είχε και μια φωτεινή πλευρά: τότε κυρίως ψηφιοποιήθηκε το υλικό, με λεπτομέρειες για τα υλικά (χαρτί κ.λπ.) και τις τεχνικές εκτύπωσης που θα επιτρέψουν να αντικατασταθεί μέρος, έστω, του θησαυρού. Βέβαια, η ανατύπωση δεν γίνεται από μικρής ανάλυσης ψηφιοποιήσεις. Χρειάζεται συνεργασία των φωτογράφων και κυρίως (όπως και επί Γ’ ΚΠΣ) χρήματα.