[TV Zapping] Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Μπομπ Σφουγγαράκης

Το ομαδικό «αχ» που ακούστηκε στους δρόμους Αθήνας, Θεσσαλονίκης, πόλεων και χωριών ανά την επικράτεια το απόγευμα της Παρασκευής, την ώρα που ο Γιώργος Καραγκούνης έχανε το πέναλτι στον αγώνα εναντίον της Πολωνίας, απελευθέρωσε από το συλλογικό υποσυνείδητο πολλούς αναστεναγμούς που καταπιέζονται αυτό το καλοκαίρι.

Στον απόηχο των βιαιοπραγιών Κασιδιάρη και της θρυλικής πλέον στάσης που τήρησε ο Προκόπης Παυλόπουλος (τον οποίο, σύμφωνα με τα καλαμπούρια της διαδικτυακής κοινότητας, πήρε τηλέφωνο ο Δαλάι Λάμα για να τον ρωτήσει το μυστικό της αταραξίας του), ο πρώην υπουργός της ΝΔ επιχείρησε να εξηγήσει τα όσα σκεφτόταν, ενώ όλοι γύρω του αλάλαζαν: «Εάν κανείς επιχειρούσε εκείνη τη στιγμή να αντιπαρατεθεί με αυτόν τον κύριο, τότε θα μεταβαλλόταν όλο το στούντιο σε μια πάλη ανθρώπων που θα έβγαινε έξω και πέρα από την Ελλάδα», είπε, αφήνοντας να εννοηθεί ότι χάρη στην ολύμπια ψυχραιμία του απεφεύχθησαν τα χειρότερα.

Ο Γιώργος Καρατζαφέρης πάλι, διεκδικεί την πατρότητα της ΑΟΖ, τόσο που – όπου βρεθεί κι όπου σταθεί – χρησιμοποιεί το ίδιο αστείο: «Την πρώτη φορά που είπα στη Βουλή για την ΑΟΖ ο τότε πρωθυπουργός Καραμανλής γύρισε στον Βαληνάκη και τον ρώτησε τι εννοώ. Νόμιζε ότι μιλάω για τα μακαρόνια ΑΒΕΖ»…

Το θέμα που μονοπώλησε το ενδιαφέρον το Σαββατοκύριακο ήταν οι συμβουλές περί ανταρτοπόλεμου τού παρά λίγο υποψηφίου του ΣΥΡΙΖΑ Ιφικράτη Αμυρά, στον οποίο αναφέρθηκε ο Γιάννης Βρούτσης της ΝΔ για να αντεπιτεθεί ο Γιάννης Τόλιος του ΣΥΡΙΖΑ με αναφορές στον «τσεκουράτο Μάκη Βορίδη της Νομικής».

Ο Φαήλος Κρανιδιώτης που είχε κάνει συνέντευξη με τον Αμυρά, δικαιολογήθηκε επικαλούμενος μνήμες από τη μάχη του Τρα Μπιν Τονγκ και λέγοντας για τον συνονόματο του αρχαίου στρατηγού Ιφικράτη: «Πού να ξέρω τότε, ότι θα το γύριζε σε Βιετκόνγκ;». Ο Δημήτρης Παπαδημούλης πάντως απετάξατο κάθε εγγύτητα λέγοντας ότι «η σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με το αντάρτικο είναι όση έχει ο Μπομπ ο Σφουγγαράκης με τη μοριακή βιολογία», χωρίς να διευκρινίσει πάντως ποιος ακριβώς ζει στον βυθό του Μπικίνι.

Η ανάγκη συνεργασίας μάς φέρνει συχνά – πυκνά τον τελευταίο καιρό, στο ιταλικό παράδειγμα. Ενρίκο Μπερλινγκουέρ διά στόματος Νίκου Μπίστη της ΔΗΜΑΡ: «Οταν η κατάσταση είναι τόσο δύσκολη, δεν αρκούν ούτε 151 έδρες ούτε το 51%»…