[Πρόσωπα] Πόκερ και πολιτική

^«Στην πολιτική, όπως και στο πόκερ, πρέπει κανείς να είναι ορθολογιστής. Αν ενεργείς συναισθηματικά, σίγουρα θα χάσεις και μάλιστα πολύ σύντομα». Ο άνθρωπος που τα λέει αυτά ξέρει από πόκερ. Επαιζε online από τα 17 του, ειδικεύτηκε στο no-limit, έγινε επαγγελματίας, κέρδισε τουρνουά και έβγαλε πολλά χρήματα. Τρεις φορές γράφτηκε στο πανεπιστήμιο, πρώτα δοκίμασε τις εμπορικές σπουδές, έπειτα τη στατιστική, τελικά τα παράτησε: «Δεν είχα χρόνο». Προ διετίας, ίδρυσε ένα Ταμείο με το όνομά του, που στηρίζει οικονομικά επαγγελματίες παίκτες του πόκερ εισπράττοντας ως αντάλλαγμα μερίδιο των κερδών τους. Με την πολιτική δεν πολυασχολιόταν.

Μέχρι τις 4 Δεκεμβρίου του 2011 και τις νοθευμένες κοινοβουλευτικές εκλογές που έβγαλαν στους δρόμους χιλιάδες κατοίκους της Μόσχας και της Αγίας Πετρούπολης. Είκοσι έξι ετών τότε, ο Μαξίμ Κατζ εντάχθηκε αυθόρμητα σε αυτήν τη νέα γενιά Ρώσων που ένιωσαν, ξαφνικά, πως η πολιτική τούς αφορά. Τον περασμένο Μάρτιο, την ίδια ημέρα που ο Βλαντίμιρ Πούτιν επανεξελέγη στην προεδρία, ο Κατζ εξελέγη ως ανεξάρτητος στο δημοτικό συμβούλιο του Σούκινο, μιας συνοικίας της Μόσχας. «Με είχαν συμβουλεύσει να βάλω κοστούμι [που δεν έβαλε], να αλλάξω το όνομά μου [για να μην είναι προφανής η εβραϊκότητά του], να προσχωρήσω στο κόμμα της Ενωμένης Ρωσίας [το κόμμα του τσάρου Βλαντίμιρ]. Αρνήθηκα, και επιπλέον δεν έδωσα καμία υπόσχεση στους ψηφοφόρους». Δεν υποσχέθηκε ούτε να τιμωρήσει τους διεφθαρμένους πολιτικούς, ούτε να μειώσει το κόστος του αερίου και του νερού, ούτε να αυξήσει τις συντάξεις. «Το όνομά μου είναι Μαξ Κατζ. Είμαι 27 ετών. Οι εκλογές για το δημοτικό συμβούλιο του Σούκινο διεξάγονται στις 4 Μαρτίου. Το σώμα αυτό είναι απολύτως άχρηστο. Δεν διαθέτει την παραμικρή εξουσία», έλεγε το προεκλογικό του φυλλάδιο. Μεταξύ 16 υποψηφίων, απέσπασε το τρίτο υψηλότερο ποσοστό.

«Αντιεπαγγελματίας» της πολιτικής, δηλώνει ο Κατζ. Ηταν από τους διοργανωτές, την άνοιξη, των αυτοσχέδιων καταυλισμών που έγιναν κάποια στιγμή το επίκεντρο της αμφισβήτησης του καθεστώτος. Λίγο πριν επέμβει η Αστυνομία και τον διαλύσει, είχε πάρει μαζί του στον καταυλισμό Κίστιε Προύντι τη γιαγιά του, να δει για πρώτη φορά με τα μάτια της και όχι από την τηλεόραση τους «χούλιγκαν» της ρωσικής πολιτικής. Το μπλογκ που διατηρεί ο Κατζ εδώ και χρόνια μετασχηματίστηκε σταδιακά από έναν διαδικτυακό χώρο αφιερωμένο στο αγαπημένο του πόκερ σε ένα διαδραστικό φόρουμ, όπου ο 27χρονος περιγράφει τα παρασκήνια της τοπικής πολιτικής. «Προοδευτικά, συνειδητοποιώ πως το βασικό πρόβλημα αυτής της χώρας δεν είναι ο Πούτιν, αλλά όλοι αυτοί οι άνθρωποι στη διοίκηση που ζουν στο παρελθόν και είναι ανίκανοι να στείλουν ακόμα και ένα e-mail», λέει. Ονειρό του, να αντικαταστήσει τους σοβιετοποιημένους γραφειοκράτες με νέους σαν αυτόν. Και να έχει γίνει μέχρι τα 35 του δήμαρχος μιας μικρής πόλης.