Το «λεφτά υπάρχουν» ζει και βασιλεύει!

Τελικά είναι γεγονός: λεφτά υπάρχουν. Τουλάχιστον αυτό προκύπτει από τα εκλογικά προγράμματα των κομμάτων.Ετσι, ενώ πριν από λίγες μόνον ημέρες το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους προειδοποιούσε με έγγραφό του ότι αν συνεχίσουμε με τους σημερινούς ρυθμούς ο προϋπολογισμός θα εμφανίζει μαύρη τρύπα 1,4 δισ. ευρώ στο τέλος του χρόνου και ενώ τα έσοδα έχουν ήδη υποστεί μεγάλη καθίζηση (γύρω στο 20% τις πρώτες 15 ημέρες του Μαΐου), τα κόμματα  άφησαν τη φαντασία τους ελεύθερη να σχεδιάσει παροχές και φοροελαφρύνσεις.
Ετσι, ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται μεταξύ άλλων κατάργηση όλων των ειδικών επιβαρύνσεων (χαράτσια) για τα μικρομεσαία εισοδήματα, σταδιακή μείωση συντελεστών ΦΠΑ, ολική ή μερική διαγραφή χρεών υπερχρεωμένων νοικοκυριών και επαναφορά των επιδομάτων ανεργίας στα προ των μειώσεων επίπεδα, και παράταση του χρόνου χορήγησής τους (πρόταση και της ΝΔ).
Για όλα αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ ξεκαθαρίζει ότι όχι μόνο δεν θέλει λιγότερο κράτος, αλλά περισσότερο: δημόσιες δαπάνες στο 43% του ΑΕΠ τουλάχιστον (έναντι μείωσης στο 36% που θέλει το Μνημόνιο), και ει δυνατόν στο 46% του ΑΕΠ, και έσοδα στο 45% από 41% σήμερα (με στόχο αύξηση 1% του ΑΕΠ κάθε χρόνο). Αυτό όμως σημαίνει ότι τα πρώτα τουλάχιστον χρόνια, ακόμη κι αν επιτυγχάνονται οι στόχοι του προϋπολογισμού, θα υπάρχει έλλειμμα μερικών δισ. ευρώ, το οποίο δεν είναι σαφές από πού θα χρηματοδοτείται.
Το μεγαλύτερο κράτος του ΣΥΡΙΖΑ περιλαμβάνει εξάλλου όχι μόνο κοινωνικές υπηρεσίες, αλλά και τράπεζες, οι οποίες βλέπει να εθνικοποιούνται και στη συνέχεια να κοινωνικοποιούνται – φρασεολογία που μας γυρίζει μερικές δεκαετίες πίσω…
Πάντως, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει σαφώς εγκαταλείψει στο πρόγραμμά του τις μεγαλοστομίες του παρελθόντος, αφού δεν αναφέρεται πουθενά σε προσλήψεις, εισφορά 1% στον τζίρο των μεγάλων επιχειρήσεων, έκτακτη εισφορά σε καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ, ενώ αντικατέστησε την επιβολή φόρου 500.000 ευρώ σε κάθε πλοίο με μια εθνική προγραμματική συμφωνία με τον κλάδο της ναυτιλίας, αφού προφανώς κατάλαβε ότι οι εφοπλιστές είχαν αρχίσει να ετοιμάζουν τις νέες σημαίες των πλοίων τους.
Το χρηματικό ζήτημα δεν απασχολεί έντονα ούτε τη Νέα Δημοκρατία, που θέλει κι αυτή να αποκαταστήσει όχι μόνο τις χαμηλές συντάξεις και τα πολυτεκνικά επιδόματα, αλλά και τα ειδικά μισθολόγια των αστυνομικών, τα οποία προφανώς θεωρεί – στα πρότυπα της παλιάς Δεξιάς – ότι αποτελούν προνομιακό της πεδίο. Στις  επιχειρήσεις, η ΝΔ υπόσχεται μείωση του φορολογικού συντελεστή στο 15% και μάλιστα από του χρόνου, όπως και στα υψηλά εισοδήματα – σε αυτά υπόσχεται να μειώσει τον φορολογικό συντελεστή από το 45% στο 32%.

ΠΙΟ ΣΥΓΚΡΑΤΗΜΕΝΟΙ. Το πιο συγκρατημένο κόμμα είναι το ΠΑΣΟΚ, που κι αυτό, όμως, φιλοδοξεί να μειώσει τον συντελεστή ΦΠΑ στην εστίαση και σε άλλα είδη, να καταργήσει σταδιακά την έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης και να μην κάνει νέες απολύσεις στο Δημόσιο.
Αν πιστέψουμε τα προγράμματα των κομμάτων, μπορούμε να ξεχάσουμε το Μνημόνιο όπως το ξέρουμε, αφού ο μεν ΣΥΡΙΖΑ θα το ακυρώσει, τα δε άλλα δύο κόμματα θα το επαναδιαπραγματευθούν επιδιώκοντας σημαντικές αλλαγές.
Σημείο σύγκλισης μεταξύ και των τριών κομμάτων είναι η αποκατάσταση των εργασιακών δικαιωμάτων και των συλλογικών συμβάσεων στον ιδιωτικό τομέα, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά και ανάκληση της Πράξης Υπουργικού Συμβουλίου με την οποία μειώθηκε κατά 22% ο κατώτερος μισθός.
Ερωτηματικά προκάλεσε εξάλλου η έμμεση αναφορά του κ. Τσίπρα στην επιβολή «φόρου εξόδου κεφαλαίων» για τις καταθέσεις που φεύγουν στο εξωτερικό. Η δυνατότητα επιβολής αυτού του φόρου πάντως αμφισβητείται όσο η Ελλάδα παραμένει στην Ευρωπαϊκή Ενωση, όπου ισχύει η ελεύθερη κίνηση κεφαλαίων.