[Διαστάσεις] Πώς χάθηκε η είδηση

Η σκηνή εκτυλίχθηκε το βράδυ της περασμένης Πέμπτης στον Σιδηρόδρομο Μεγάλης Ταχύτητας (TGV) Παρίσι – Γενεύη και την περιγράφει η «Μοντ». Μια επιβάτις γύρω στα σαράντα, που όπως θα αποκαλυφθεί αργότερα είναι ρωσικής καταγωγής και εργάζεται στο τμήμα διαχείρισης περιουσιών της Societe Generale, έχει αποκοιμηθεί όταν νιώθει το BlackΒerry της να δονείται. Εχει λάβει ένα email από τη γενική διεύθυνση της εταιρείας με οδηγίες πώς να απαντά στους πελάτες «σχετικά με την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη». Αλαφιάζεται. Πώς έχασε αυτή την είδηση; Την προηγούμενη ημέρα βρισκόταν στο αεροπλάνο, ύστερα είχε μία σειρά από συσκέψεις, δεν πρόλαβε να κοιτάξει τις αγορές. Αρχίζει να τηλεφωνεί στους συναδέλφους της και να φωνάζει: «Η Ελλάδα βγήκε από το ευρώ, το λέει η γενική διεύθυνση, τι κάνουμε;». Στο βαγόνι επικρατεί αναταραχή, οι επιβάτες αφήνουν στην άκρη τις εφημερίδες τους και αρχίζουν να στέλνουν μηνύματα, ένας ανοίγει τον υπολογιστή του, τα 3G παίρνουν φωτιά. Το τρένο κινείται με 200 χιλιόμετρα την ώρα, η γυναίκα μιλά στα γαλλικά, τα αγγλικά, τα ρωσικά, ώσπου ξαφνικά ακούγεται το «Hung up» της Μαντόνα, είναι ο ήχος του κινητού της, ένας συνάδελφός της διάβασε πιο ψύχραιμα το email της γενικής διεύθυνσης, η Ελλάδα δεν βγήκε από το ευρώ, ή μάλλον δεν βγήκε ακόμη. Σαράντα επιβάτες έχουν τα μάτια καρφωμένα πάνω της, εκείνη απολογείται, ακούγονται νευρικά γέλια. Το επεισόδιο γρήγορα θα ξεχαστεί, λίγο αργότερα η γυναίκα θα κάνει ξανά ένα τηλεφώνημα, αυτή τη φορά μιλά ρωσικά και ψιθυριστά, κάτι λέει για έναν άνδρα που θα συναντήσει στη Γενεύη και τον αποκαλεί «αγάπη μου» και έναν άλλο που τον αποκαλεί «λαγουδάκι μου». Υστερα θα την πάρει πάλι ο ύπνος.

Κάπως έτσι θα βγει η Ελλάδα από την ευρωζώνη. Ούτε καν θα το καταλάβουμε, ίσως μάλιστα να μην το καταλάβουν ούτε οι εταίροι μας και οι δανειστές μας. Ενώ εμείς εδώ, οι καλοί, θα αναλωνόμαστε σε καβγάδες για τη σκοπιμότητα μιας στάσης πληρωμών, οι άλλοι έξω, οι κακοί, θα ολοκληρώνουν τις προετοιμασίες για τη θωράκιση του ευρώ και δεν θα έχουν πια λόγους να μας φοβούνται. Και μια Δευτέρα πρωί θα ξυπνήσουμε και θα βρούμε τις τράπεζες κλειστές. Θα αναρωτηθούμε τι συμβαίνει, θα διαβάσουμε στις ξένες εφημερίδες ότι κάτι τρέχει (οι ελληνικές δεν θα κυκλοφορούν λόγω απεργίας διαρκείας της ΕΣΗΕΑ), θα νομίζουμε ότι θέλουν να μας τρομοκρατήσουν όπως κάνουν πάντα, αλλά θα είναι αλήθεια. Θα επικρατήσει πανευρωπαϊκή αναταραχή, αλλά σύντομα θα κοπάσει καθώς στους άλλους λαούς θα παρασχεθούν διαβεβαιώσεις και εγγυήσεις. Και έτσι, ενώ εμείς, οι καλοί αλλά απελπισμένοι, θα κάνουμε ουρές έξω από τα βενζινάδικα και τα σουπερμάρκετ, εκείνοι, οι κακοί αλλά ανακουφισμένοι, θα τηλεφωνούν στα λαγουδάκια τους και θα οργανώνουν τις διακοπές τους. Τράτζικ.

Και ύστερα θα αρχίσουν οι αναλύσεις.