Τα όνειρα δεν κοστίζουν ακριβά

Σε μία σχετικά μικρή πόλη της Νότιας Γαλλίας, στο Μονπελιέ των 250.000 κατοίκων που φημίζεται για τα κρασιά του, κρύβεται το μυστικό της επιτυχίας του ποδοσφαίρου των φτωχών. Ισως το γεγονός ότι είναι από τις ελάχιστες πόλεις που βρέχονται από τα νερά της Μεσογείου και δεν ιδρύθηκαν από ελληνικό στοιχείο να αποτελεί μία δικαιολογία για τις ομάδες μας ώστε να δείχνουν μία αποστροφή για το μοντέλο της εκπροσώπου της Μονπελιέ στο ποδόσφαιρο. Αξίζει όμως την προσοχή μας.

Η κατάκτηση του πρώτου τίτλου στη Γαλλία, στα 38 χρόνια ιστορίας των Ασχημόπαπων, όπως αποκαλεί ο Τύπος τη Μονπελιέ, αποτελεί ένα πραγματικό επίτευγμα, που το κάνει ακόμα πιο εντυπωσιακό το γεγονός ότι κύριος αντίπαλός της ήταν η Παρί Σεν Ζερμέν των Καταριανών με τα πετροδολάρια.

Τον περασμένο Νοέμβριο, όταν ρωτήθηκε ο ισόβιος πρόεδρος και μοναδικός μέτοχός της Λουί Νικολέν αν μπορεί η Μονπελιέ να τερματίσει στην πρώτη θέση, ο ιδιόρρυθμος Γάλλος είχε απαντήσει: «Η Μονπελιέ πρωταθλήτρια; Αδύνατο. Αν ήμουν στην Παρί Σεν Ζερμέν, τη Λυών, τη Λιλ ή τη Ρεν και η Μονπελιέ κατακτούσε τον τίτλο, τότε θα ήθελα να βάλω στον κ… μου ένα λουκάνικο. Για τέτοια ντροπή μιλάμε!».

Την περασμένη εβδομάδα αυτή η «ντροπή» ολοκληρώθηκε.

Η επιτυχία είναι εντυπωσιακή για πολλούς λόγους. Ποτέ στο παρελθόν η Μονπελιέ δεν είχε πλησιάσει την κορυφή και η σημαντικότερη επιτυχία της ήταν η κατάκτηση του Κυπέλλου του 1990.

Επίσης η ομάδα είχε έναν πολύ σφιχτό προϋπολογισμό. Τη στιγμή που η Παρί Σεν Ζερμέν δαπανούσε περισσότερα από 100 εκατ. ευρώ για να ενισχυθεί, ενώ μόνο για την απόκτηση του Αργεντινού Χαβιέρ Παστόρε έδωσε 40 εκατ. ευρώ και στον νέο προπονητή της Κάρλο Αντσελότι ετήσιες απολαβές 5,5 εκατ. ευρώ, η Μονπελιέ περιοριζόταν στην απόκτηση του αμυντικού Ανρί Μπεντμινό για τον οποίον πλήρωσε 2 εκατ. ευρώ.

Το συνολικό μπάτζετ της Μονπελιέ ήταν 33 εκατ. ευρώ, δηλαδή επτά εκατ. ευρώ λιγότερα απ’ όσα έδωσαν οι Παριζιάνοι για τον Παστόρε!

Στην αρχή της σεζόν κανείς δεν έδινε τύχη σε μία ομάδα που στηριζόταν σε παίκτες που αναδείχτηκαν στην πρώτη ομάδα από τις ακαδημίες και σε όσους αποκτήθηκαν ενώ ήταν ανεπιθύμητοι σε άλλα συγκροτήματα.

Στους αντιπάλους άρχισαν να μπαίνουν ψύλλοι στ’ αυτιά τους όταν η Μονπελιέ ξεκίνησε με τρεις συνεχόμενες νίκες, ενώ η κατάσταση σοβάρεψε όταν τον Φεβρουάριο απέσπασε ισοπαλία 2-2 από την Παρί Σεν Ζερμέν.

Σε όλη τη διάρκεια της σεζόν δεν έπεσε κάτω από την τέταρτη θέση της βαθμολογίας, ενώ στο μεγαλύτερο διάστημα βρισκόταν στην πρώτη δυάδα.

«Η επιτυχία της ομάδας δεν στηρίχθηκε στα χρήματα αλλά στη γαλούχηση νέων παικτών στην ακαδημία της, στη δημιουργία ομαδικού πνεύματος και στον εντοπισμό ταλαντούχων φθηνών παικτών τους οποίους δεν κατάφεραν άλλες ομάδες να εκτιμήσουν. Στη Γαλλία δίδεται η δυνατότητα στις μικρές και νοικοκυρεμένες ομάδες να επιτύχουν», εξηγεί ο ειδικός σε θέματα γαλλικού ποδοσφαίρου Τζέιμς Ισταμ.

Πράγματι η Μονπελιέ είναι η τέταρτη διαφορετική ομάδα που κατακτά τον τίτλο στην τελευταία τετραετία στη Γαλλία.

«Η Μονπελιέ έχει τον ίδιο πρόεδρο για δεκαετίες, έχει επενδύσει στους νέους και δεν ξοδεύει πολλά χρήματα».

Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα των Ουτάκα, Μπελχάντα και Ζιρού.

Ο Τζον Ουτάκα ήταν ο άνθρωπος που πέτυχε τα γκολ εναντίον της Οσέρ στην τελευταία αγωνιστική σφραγίζοντας τον τίτλο για τη Μονπελιέ. Οσο αγωνιζόταν στην Πόρτσμουθ ήταν πολύ κακός. Τόσο ώστε καμία ομάδα στην Αγγλία δεν ήθελε να τον εντάξει στο δυναμικό της.

Ο γεννημένος στη Γαλλία Μαροκινός Γιουνές Μπελχάντα, που εντυπωσίασε φέτος και αναδείχτηκε ηγέτης της Μονπελιέ, βρίσκεται στην ομάδα από τα 13 του.

Ο πρώτος σκόρερ της Ligue 1 Ολιβιέ Ζιρού εντοπίστηκε από τα λαγωνικά του Νικολέν και ήρθε στη Μονπελιέ για μόλις 2 εκατ. ευρώ. Τώρα είναι περιζήτητος και η αξία του φυσικά έχει εκτοξευτεί.

Η περίπτωση της νέας πρωταθλήτριας Γαλλίας αποτελεί όαση και δίνει ελπίδα πως και οι φτωχοί μπορούν να τα καταφέρουν σε μία εποχή που οι ομάδες αγοράζουν τους τίτλους με πετροδολάρια και ρωσικά ρούβλια.