Ημερολόγιο θριάμβου
ΤΣΣΚΑ Μόσχας - Ολυμπιακός. Το νέκταρ του θριάμβου
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Ο τρόπος που πανηγυρίστηκε έξαλλα ο τίτλος από το αεροδρόμιο (πάνω από 5.000 κόσμος) έως το ΣΕΦ, ήταν απλά η ολοκλήρωση ενός όμορφου ευρωπαϊκού παραμυθιού για τον Ολυμπιακό.
Και τι φινάλε! Ευρωπαϊκό με τη συγκλονιστικότερη ανατροπή όλων των εποχών κόντρα στην ισχυρότερη οικονομικά (και αγωνιστικά) ομάδα της Ευρώπης, με μπάτζετ που αγγίζει τα 40.000.000 ευρώ! Οχι απλά Γολιάθ, αλλά ολόκληρο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο νίκησε ο Ολυμπιακός, αλλάζοντας εκτός των άλλων το ευρωπαϊκό πρότυπο στα μπάτζετ και βάζοντας φωτιά στα μπατζάκια των μάνατζερ!
Και όμως αυτό το όμορφο παραμύθι ξεκίνησε στην αρχή της σεζόν με την ομάδα να την πιστεύουν μόνο οι αδελφοί Αγγελόπουλοι, ο Ντούσαν Ιβκοβιτς και λίγος κόσμος, που απλά περίμενε ως μεταβατική αυτήν τη σεζόν.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στην πρώτη συνέντευξη Τύπου, σε ερώτηση που είχαμε κάνει στον κόουτς του Ολυμπιακού για το ποιον παίκτη από την περσινή σεζόν θα ήθελε – αν μπορούσε – να είχε κρατήσει και φέτος είχε πει: «Κανέναν, γιατί έτσι θα πρόσβαλα αυτά τα παιδιά που έχω εδώ μπροστά μου και τα εμπιστεύομαι απόλυτα».
Εστω και αν στην πορεία (κομβικό σημείο) άλλαξε τόσο τον Χάουαρντ όσο και τον Λούκας με τους Λο και Ντόρσεϊ, που έδωσαν άλλη πνοή στην ομάδα. Οι μικροί μεγάλωσαν, ο «Ντούντα» άρχισε να δείχνει εμπιστοσύνη στον Κώστα Σλούκα, ο Μάντζαρης ανδρώθηκε και στον τελικό του Κυπέλλου δεν έκανε ό,τι ο Πρίντεζης στην Πόλη, όταν του πέρασε την πάσα ο καλά κλεισμένος Σπανούλης. «Σούταρε αγόρι μου και ας το χάσεις», του είπε αργότερα ο «Ντούντα».
Η ομάδα έσφυζε από υγεία, νεανικό ενθουσιασμό και περιστρεφόταν γύρω από τον δορυφόρο (με εκτυφλωτική λάμψη) Βασίλη Σπανούλη που οδηγούσε σχεδόν μόνος του την ομάδα τους πρώτους μήνες. Και ήταν ομάδα, με όλη τη σημασία της λέξης, κάτι που απέδειξε ο Σπανούλης καλώντας για την απονομή και τον τραυματία όλη τη σεζόν Βασιλόπουλο που τράβηξε τον δικό του Γολγοθά.
Το «κλειδί» ήταν όταν άρχισε αυτή η ομάδα να κερδίζει και χωρίς τον V-Span. Εκεί άρχισε να χτίζει χαρακτήρα.
1 Η κομβική νίκη στον όμιλο, επί της σαφώς πιο έμπειρης Κάχα Λαμποράλ (84-82) λίγο πριν από την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης (με τον Χάινς να «καθαρίζει» στο 82-75), ήταν ο πρώτος νικηφόρος τελικός και ακολούθησαν οι άλλοι δύο με Καντού και Λε Μαν που έκριναν οριστικά την πρόκριση στο τοπ-16.
2 Εκεί ο Ολυμπιακός στο δεύτερο… σπίτι του (θυμίζουμε ότι πήγε για 5η φορά φέτος στην Κωνσταντινούπολη!) σε ένα από τα πιο καθοριστικά ματς της σεζόν επικράτησε με 67-65 της Εφές Αναντολού και κράτησε την τύχη στα χέρια του χωρίς να κρίνεται από το τι θα κάνει η ΤΣΣΚΑ με τις δύο τούρκικες. Ετσι και έγινε και με τη νίκη επί της Γαλατά (88-81) – ένας ακόμα τελικός – πήρε την πρόκριση στα προημιτελικά.
3 Η Σιένα τον είχε αποκλείσει πέρυσι, αλλά φέτος έπεσε σε τείχος και θα μπορούσε να είχε αποκλειστεί και με 3-0, αν δεν «έκλεβε» τη νίκη στο δεύτερο ματς. Και στα δύο, ιδιαίτερα στο πρώτο «διπλό», ο Ολυμπιακός έκανε την πρώτη ανατροπή. Ο τελικός ήταν το 76-69, που έδωσε και την πρόκριση με σούπερ Σπανούλη και Χάινς.
4 Στα ημιτελικά η Μπαρτσελόνα τρεις μέρες να έπαιζε δεν μπορούσε να αλλάξει τίποτε και αυτός ήταν ένας ακόμα (ο μεγαλύτερος μέχρι τον επόμενο) κερδισμένος τελικός που έδωσε μεγάλη αυτοπεποίθηση ιδιαίτερα στους μικρούς όπως ο Μάντζαρης, που έδωσε ρεσιτάλ πάνω στον Ναβάρο.
5 Ο υπέρτατος τελικός με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, ήταν το φινάλε ενός υπέροχου παραμυθιού, που τουλάχιστον στις ΗΠΑ θα είχε ήδη αρχίσει να γίνεται ταινία. Από αυτές που όποιος την έβλεπε, θα αισθανόταν μεγάλη συγκίνηση, αλλά από μέσα του θα έλεγε: «Καλά, μεγάλη φαντασία έχει ο σκηνοθέτης»…
Google news
