e-mail

Μας έμεινε αμανάτι ο νόμος-γινάτι

Προς κυρία Φοίβη,

Τρακόσιοι λύκοι δίποδοι, με χρώματα οι προβιές τους,

φωλιά εκάναν την Βουλή, ηχούν οι αλυχτιές τους.

Το κουμάντο στην αγέλη το ‘καναν για δέκα χρόνια

δυο απ’ τα σερνικά της μέλη

και στην μέση της Αθήνας στήσαν κέντρο της κομπίνας.

Το ‘να ήρθε απ’ το Καστρί και το άλλο απ’ την Ραφήνα

και δουλεύανε τον κόσμο, για να τα περνάνε φίνα,

μπήκανε λοιπόν στον κόπο, για να σώσουνε τον τόπο,

μα στην πρώτη δυσκολία άλλαξαν κι οι δυο πορεία…

Ο σωτήρας της Ραφήνας μόλις ένιωσε τα ζόρια

την κοπάνησε υπούλως

για να πάει για κοψίδια, σ’ όλα τα Δερβενοχώρια.

Το παιδί απ’ το Καστρί είδε όνειρο κακό

και είπε μόνο το μισό, στον καλόπιστο λαό,

είπε λίαν βλακωδώς πως υπάρχει μετρητό

κι έκρυψε το πιο σπουδαίο, πως του λείπει το μυαλό.

Κάποια μέρα του Μαρτιού, τα δικά του τα λυκάκια

δεν τον κρίναν ικανό

και τον έστειλαν να κάνει μακροβούτια και κανό.

Ετσι έφτασε μια μέρα το αρχηγικό τους τέλος

και τα δαχτυλίδια πήραν Σαμαράς και Βενιζέλος.

Ενα πράσινο λυκάκι έκανε ένα λαθάκι

είπε δεν υπάρχει σάλιο, λάθος είναι αυτό μεγάλο.

Σάλιο υπάρχει πακτωλός, να τους φτύνει ο λαός!

Στάθης Βουρνάς, Ιλιον Αττικής

Οπως βλέπετε, κυρ Στάθη, / ο καθείς εφ’ ω ετάχθη. / Εφτιαξαν μαζί το νόμο / νόμο εκλογικό – αστυνόμο / για να βγαίνουν ισοβίως / και καθέτως και πλαγίως / πάντα οι δύο οι φαμίλιες / που μας παίζουνε στις τρίλιες. / Δεν τους βγήκε τώρα όμως / αφού την έκαναν συντόμως / τους ξαπόστειλαν μαζί / σε Ραφήνα και Καστρί. / Μόν’ μας έμεινε αμανάτι / νόμος που το ‘χει γινάτι / το ίδιο δίπολο να βγάζει / και περί άλλα τυρβάζει. / Κι όταν τρίτος βγήκε τώρα / ακυβέρνητη η χώρα / απ’ του νόμου τους το γράμμα / που μας έφερε το δράμα. / Στην ντροπή τους βουτηγμένοι / και οι δυο τους λουφαγμένοι / βλέπουν με μισό το μάτι / τα δεινά απ’ το γινάτι / και σφυρίζουν αδιαφόρως / στον βωμό τους τώρα ο φόρος / επληρώθηκε με αλαλούμ / κι άρχισε το γιουσουρούμ…

Πίσω από τις λέξεις κρύβεται ο…

Αγαπητή Φοίβη,

Αποδείχτηκε «εν τοις πράγμασι» ότι ο Αλέξης πράγματι κρύβεται πίσω από τις λέξεις. Αυτός δεν ήταν που προεκλογικά έλεγε ότι αν πάρει την εντολή δεν θα την καταθέσει αλλά θα εμφανισθεί στην Ολομέλεια της Βουλής και θα απαιτήσει μαζί με τις 500.000 λαό στο Σύνταγμα την ψήφο εμπιστοσύνης;

Τώρα «κιότεψε» ή απλώς ο προεκλογικός λαϊκισμός του κτύπησε ταβάνι; Το μεγάλο και προβεβλημένο στέλεχος των συριζαίων κ. Στρατούλης μάς είπε ότι θα πάρει τα 165 δισ. ευρώ από τις τράπεζες που τα έχουν στα υπόγειά τους, για τα τα δώσει στην ανάπτυξη. Καλά τόσο άσχετοι είναι, δεν ξέρουν ότι οι τράπεζες έχουν 165 δισ. καταθέσεις και 300 δισ. χορηγήσεις σε δάνεια προς επιχειρήσεις και ιδιώτες;

Αυτοί θέλουν να κυβερνήσουν; Με τι προσόντα; Πέρασε η εποχή που ο λαός έτρωγε κουτόχορτο. Εύχομαι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να μπορέσει να συμβιβάσει τα κόμματα ευρωπαϊκού προσανατολισμού και να φτιάξει κυβέρνηση «εθνικής ανάγκης», γιατί οι ευρωπαίοι δανειστές μας άρχισαν ήδη τις περικοπές.

Καλή μας τύχη, αν και δεν την βλέπω με αυτούς που διαφεντεύουν τις τύχες μας.

Νίκος Ταπεινός, Πειραιάς

Λέτε, αγαπητέ Νίκο, να μην μπορούν να μας σώσουν τα κονδύλια – τεράστια, όπως θυμόμαστε από τα 28 δισ. του «καταλληλότερου» – που διοχετεύονται από το κράτος στις τράπεζες (και όχι οι καταθέσεις των πολιτών); Λέτε πως αν ανάλογα κεφάλαια έπεφταν όχι στις τράπεζες αλλά στην αγορά (υπάρχουν και παραδείγματα τύπου Βραζιλίας) θα μας έκαναν κακό; Δεν μετράει καθόλου ότι κόβονταν μισθοί και συντάξεις για 400 εκατ. ευρώ, άντε 1 δισ., την ώρα που πολλαπλάσια πήγαιναν στο τραπεζικό σύστημα ως «στήριξη»; Δεν μετράει ότι με πλάτες κρατικής στήριξης, τράπεζες διεκδικούν με αλαζονεία και έπαρση χρεωστούμενα από τους εν πτωχεύσει δανεισμένους; Βεβαίως και να πάει στα μαθητικά του τα θρανία και πίσω από τις λέξεις να κρυφτεί ο Αλέξης, αλλά και η ουσία; Πήραμε τη ζωή μας λάθος κι αλλάξαμε ζωή, που λέει και ο Σεφέρης…