Τα αποτελέσματα των εκλογών

Ο λοχίας στο κέντρο εκπαίδευσης νεοσυλλέκτων συνήθιζε να εισβάλλει κάθε πρωί στον θάλαμό μας φωνάζοντας με όλη τη δύναμη της στρατιωτικής του ισχύος «εγέρθητοοος!» και ξεφώνιζε διάφορες βρισιές και απειλές θέλοντας να μας τρομοκρατήσει, αλλά και να μας μειώσει ώστε να αποδεχτούμε τους κανόνες υποταγής σε μια ανυπόφορη πειθαρχία που εκμηδένιζε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και σε βύθιζε σιγά σιγά σε έναν εφιαλτικό τόπο που επώαζε πειραγμένα μυαλά. Χρόνια ορφανά, χρόνια της χούντας, χαμένα σε αμείλικτους καιρούς, που ο λόγος γινόταν επικίνδυνος και το χαμόγελο αιτία καταδίκης.

Κυριακή 6 Μαΐου του σωτηρίου (;) έτους 2012. Χωρίστηκαν οι Ελληνες σε υπερασπιστές του Μνημονίου και σε πολέμιους, σε ευρωπαϊστές και αντιευρωπαϊστές, σε λάτρεις του ευρώ και σε νοσταλγούς της δραχμής. Εικονομάχοι και εικονολάτρες, που έβαλαν τα πορτρέτα της Μέρκελ και του Σόιμπλε άλλοι σαν φόβητρο και άλλοι σαν εγγύηση.

Σωτήρες της ύστατης στιγμής που σκίζονται για το καλό μας, ώσπου να χάσουμε ακόμη και τον υπερχρεωμένο εαυτό μας. Σωτήρες που δεν μας είπανε ποτέ, αφού θέλουν να μας σώσουν, γιατί μας έφεραν ώς εδώ. Γιατί θυσίασαν στο πελατολόγιό τους τη χώρα μας;

Κοίταζα τις δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών και αναρωτιόμουν αν πήραν το μήνυμα των εκλογών ή το παρέλαβαν για να το μεταφέρουν ως γρίφο σε άλλον. Είδα τον κ. Σαμαρά να του έχουν πέσει τα γκάζια και να βγαίνει συναινετικός, τον κ. Βενιζέλο να έχει τρωθεί ως «ο ηγέτης» και να λογοδρομεί περιορισμένος στο ποσοστό του, τον κ. Τσίπρα να ανεμίζει το αργυρό του μετάλλιο και να ζητά «δηλώσεις μετανοίας!» θυμίζοντας μαύρες εποχές, τον κ. Καμμένο φωτιά και λάβρα, την κ. Παπαρήγα να διατηρεί το κατεψυγμένο ποσοστό της (καλά σ’ αυτό το κόμμα ούτε γεννιούνται, ούτε πεθαίνουν;) τον κ. Κουβέλη ευγενικά αινιγματικό και – μισό λεπτό να ΕΓΕΡΘΩ! – τον κ. Μιχαλολιάκο να μας μεταφέρει μαζί με τους ευτραφείς οπαδούς του σε αμείλικτους καιρούς και χρόνους.

Εκεί φθάσαμε, σαν να μην μας έφταναν όλα τα άλλα, να διαθέτουμε τη Δημοκρατία μας, τη συνταγματική μας τάξη, στην υπηρεσία τους. Αν νομίζει ο Λαός ότι τα λάθη των πολιτικών ενός παραπαίοντος πολιτικού συστήματος θα διορθωθούν έτσι, τότε μην παραξενευτεί από τα «εμβατήρια» που θα ακολουθήσουν.