ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

«Καλλικράτης» και στη Βουλή

Χρήστος Μαυρομμάτης

ΒΟΛΟΣ

Ο θυμός και η αγανάκτηση των πολιτών της χώρας μας, με τις συνεχείς μειώσεις των εισοδημάτων τους, τις αναδιαρθρώσεις και καταργήσεις υπηρεσιών και την αξιολόγηση των υπαλλήλων κατά τους επόμενους μήνες, που σίγουρα θα πραγματοποιηθεί, ύστερα από τη θέσπιση νόμων από τη Βουλή των Ελλήνων και την έκδοση των αναγκαίων προεδρικών διαταγμάτων, προκαλεί αναταραχή, αβεβαιότητα και αμφισβήτηση στους εργαζομένους, τους μισθωτούς του Δημοσίου και των φορέων αυτού (δήμων κ.λπ.).

Μήπως πρέπει αυτές οι αναγκαίες βαθιές τομές να γίνουν και στο σώμα των κομμάτων και των βουλευτών της χώρας; Γιατί αυτοί πρέπει να εξαιρούνται από τον Καλλικράτη, που εφαρμόζεται σε όλη την πυραμίδα των υπηρεσιών του κράτους; Δεν πρέπει να μειωθεί ο αριθμός των βουλευτών στους 200, που επιτρέπει το Σύνταγμα του κράτους, αλλά και οι αμοιβές τους;

Μελετάται η αξιολόγηση και το κλείσιμο νοσοκομείων και κλινικών στο υπουργείο Υγείας, ανάλογα με την προσφορά τους στο κοινό, αν δηλαδή έχουν ανάγκη ύπαρξης και λειτουργίας. Μήπως θα πρέπει να γίνει κάτι ανάλογο και με τα κόμματα της χώρας και τους μισθούς και τις αποζημιώσεις των βουλευτών;

Μήπως πρέπει να μειωθούν οι αποδοχές των αντιπολιτευόμενων κομμάτων και των βουλευτών τους, ώστε να υπάρχει ενδιαφέρον και ζήτηση, προκειμένου να καταλάβουν κυβερνητική θέση; Αλλιώς με ποιο κίνητρο θα θέλουν να συμμετάσχουν σε περιόδους κρίσης. Θα πρέπει να ανταγωνίζονται τα πολλά κόμματα να συμμετάσχουν στην εκάστοτε κυβέρνηση και όλα να αξιολογούνται για την ύπαρξή τους, φυσικά από τον λαό. Μήπως πρέπει οι βουλευτές των κομμάτων, που είναι στην κυβέρνηση, που παίρνουν το «ρίσκο», να αμείβονται καλύτερα από τους άλλους;

Γιατί υπάρχουν κόμματα που ελάχιστα συνέβαλαν και συμβάλλουν στις κυβερνητικές αποφάσεις, ιδίως σήμερα που πρέπει να βγούμε το συντομότερο από την κρίση και συνεχίζουν, αν και μικρά, να θέλουν να κυβερνήσουν αυτόνομα. Δεν προσφέρουν τίποτα στο κοινό συμφέρον και μάλλον εμποδίζουν την εφαρμογή των ψηφισθέντων νόμων. Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι ο «Καλλικράτης» πρέπει να εφαρμοστεί και στη Βουλή και στους βουλευτές σε αυτή τη μεγάλη κρίση της οικονομίας που πλήττει τη χώρα μας.

Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών

Σεραφείμ Κυκκώτης

Τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο θα δοθούν τεράστια ποσά για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών για να σωθεί η σταθερότητα της οικονομίας μας (κάπου 20 δισ. στην Ελλάδα και 3 δισ. στην Κύπρο, που αναλογούν στο ένα τρίτο περίπου του ετήσιου προϋπολογισμού τους).

Οταν οι τράπεζες δεν λειτουργούν για να προστατεύονται τα συμφέροντα των πελατών τους με την κρατική εποπτεία της κεντρικής τράπεζας, οι λωποδύτες επωφελούνται των δικαιωμάτων των πελατών για τον εαυτό τους και αυτοί μπορεί να είναι τα ανώτατα στελέχη και οι πολυμέτοχοι, όπως συνέβη με την κατάρρευση της πρώτης τράπεζας στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Τα δισεκατομμύρια που θα διατεθούν για την αναγκαιότητα της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, επειδή δεν μπορούμε να πούμε «λεφτά υπάρχουν», θα πρέπει να τα δανειστούμε εκ μέρους του λαού μας και στη συνέχεια με τους φόρους του λαού θα πρέπει να πληρώσουμε και τους φόρους και το κεφάλαιο.

Πρέπει λοιπόν οι κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Κύπρου με την άγρυπνη εποπτεία των εθνικών κοινοβουλίων, να φροντίσουν τα χρήματα αυτά του λαού, που θα διαθέσουν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, πρέπει να έχουν τη μορφή της συμμετοχής με την αύξηση του αριθμού των μετοχών τους και την ανάλογη διάθεση των μετοχών αυτών, να ανήκουν στο κράτος. Τα χρήματα του λαού δεν πρέπει να χαριστούν σε κανέναν. Θα έχουν τη μορφή της επένδυσης εκ μέρους του λαού με προοπτική να έχει και το κράτος τις ανάλογες θέσεις στα διοικητικά συμβούλια των τραπεζών. Σιγά σιγά τα χρήματα αυτά να επιστρέψουν κάποτε στο ταμείο του λαού, δηλαδή στο κράτος, είτε με τη μελλοντική πώληση των μετοχών που θα αγοράσει τώρα για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, είτε με τη μακροπρόθεσμη απόδοση των χρημάτων αυτών για το κοινό ταμείο του λαού.

Τίποτε δεν χαρίζεται – «κόποις κτώνται τα αγαθά», κατά τον Θουκυδίδη. Στη Νότια Αφρική ο πρόεδρος μιας τράπεζας έπαιρνε ετήσιο μισθό 70 εκατομμύρια ευρώ και ο κατώτερος υπάλληλός της με πέντε παιδιά έπαιρνε 200 ευρώ τον μήνα. Είναι μια χώρα όμως με τη μεγαλύτερη εγκληματικότητα, όπου δολοφονούνται περίπου κάθε μέρα 56 άνθρωποι. Οι λίγοι πολύ πλούσιοι και οι πολλοί πολύ φτωχοί είναι ορατή απειλή για την επιβίωση όλων μας.

Ραδιόφωνο στις σήραγγες

Φοίβος Ι. Πιομπίνος

ΑΘΗΝΑ

Οποιοι οδηγοί παρακολουθούν μουσικές ή ενημερωτικές ραδιοφωνικές εκπομπές, ενώ κινούνται με το όχημά τους, χάνουν ξαφνικά την επαφή με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς, όταν βρεθούν να διασχίζουν τις σήραγγες της Αττικής οδού ή των εθνικών οδών, πλην ελαχίστων περιπτώσεων. Και όμως είναι τόσο απλό για τις κατασκευάστριες τεχνικές εταιρείες να τραβήξουν ένα καλώδιο μέσα στις οδικές σήραγγες ώστε να μη διακόπτεται η ακρόαση των οδηγών. Γιατί, αν – ο μη γένοιτο – αποκλειστούν οι οδηγοί μέσα σε κάποια σήραγγα λόγω ατυχήματος ή έντονου καιρικού φαινομένου, δεν είναι δυνατόν να μην μπορούν να παρακολουθούν και να ενημερώνονται για τα τεκταινόμενα έξω από τη σήραγγα και να αποκόπτονται, να απομονώνονται κατά κάποιο τρόπο από τον έξω κόσμο.

Επικοινωνία με προξενείο

Χρήστος Ηλιόπουλος

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ

Οποιος επιθυμεί επικοινωνία με το Προξενείο της Ελλάδας στο Λονδίνο διαπιστώνει ότι ΔΕΝ υπάρχει καν τηλεφωνικό κέντρο εκεί, ούτε τρόπος να μιλήσεις με άνθρωπο, ακόμη και αν αντιμετωπίζεις πρόβλημα επείγον ή περίπλοκο ή αν δεν έχεις πρόσβαση σε υπολογιστή. Απαντά ένα μήνυμα που λέει να κλείσεις ραντεβού μέσω Διαδικτύου. Αν το επιχειρήσεις, διαπιστώνεις ότι για το θέμα σου δεν υπάρχει δυνατότητα ραντεβού, έτσι απλά! Αν δηλαδή θέλεις στρατολογικό ζήτημα, σου λένε ότι δεν μπορείς ούτε καν ραντεβού να κλείσεις και σου ζητούν αν θέλεις να κλείσεις για κάτι άλλο! Αδυνατεί κάποιος να πιστέψει ότι συμβαίνει αυτό. Υπάρχουν πιστοποιητικά που μόνο το Προξενείο εκδίδει και καμία άλλη Αρχή, ούτε στην Ελλάδα. Χωρίς αυτά, ο πολίτης έχει σημαντικά νομικά προβλήματα. Πρόκειται περί παραβιάσεως του Συντάγματος.

Η λειτουργία του ΕΟΠΥΥ

Δημήτρης Κυριαζής

ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΙΚΑ

Η ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων, ο ΕΟΠΥΥ, θεσμοθετήθηκε για τον εξορθολογισμό του ασφαλιστικού συστήματος, την επίτευξη και οικονομιών. Αυτά διακηρύχθηκαν. Οι φαρμακοποιοί στην πρόσφατη απεργία τους δεν εκτελούσαν τις συνταγές και των Ταμείων που δεν τους χρωστάνε, όπως π.χ. το ΙΚΑ. Αυτό ακριβώς σκόπευαν (και νομοθετούσαν) οι κυβερνώντες. Να μην ενισχύσουν τα ελλειμματικά Ταμεία, αλλά τα χρέη τους να μεταφερθούν (και να καταβληθούν) από τα «υγιέστερα» Ταμεία. Δηλαδή εξίσωση προς τα κάτω, εξίσωση στη φτώχεια, γιατί όποια περισσεύματα έχει κάποιο Ταμείο θα εξαντληθούν και θα φτωχύνει και κείνο. Γενική περικοπή παροχών. Χειροκροτήματα στους κυβερνήσαντες και κυβερνώντες!