Ενας χρυσαυγίτης χεβιμεταλάς στα έδρανα της Βουλής

Τον λένε Kaiadas (από το χάσμα στον Ταΰγετο όπου πετούσαν οι αρχαίοι Σπαρτιάτες τα «ελαττωματικά» βρέφη) κατά κόσμον Γιώργο Γερμενή και εξελέγη τρίτος σε σταυρούς στις τάξεις της Χρυσής Αυγής, στη Β’ Αθήνας. Της οποίας άλλωστε ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, διορισμένο από τον ίδιο τον Νίκο Μιχαλολιάκο – και ως γιος παλαιού στελέχους, επίσης υποψήφιου στις εκλογές. Τομέας του, όπως λέει, το «παγανιστικό και αντιχριστιανικό ροκ», για την ακρίβεια το «πολεμικό» black – ή death (θανατικό) – metal, με το συγκρότημά του Naer Mataron (από τη σουμεριακή φράση για τον Αδη), που πρωτοστάτησε τελευταία στην προεκλογική εκστρατεία. Από έφηβος ακόμη και έως το 1997 οπότε κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ του γκρουπ «Up From The Ashes», όταν ακόμη δεν αποτελούνταν από μέλη της Χρυσής Αυγής, λανσάρισε το μακιγιάζ. Μέχρι τα επόμενα τέσσερα άλμπουμ με τίτλους όπως «Σκότος Αέναον» και την περιοδεία στο εξωτερικό – ενώ τα μέλη του γκρουπ αποχωρούσαν όχι πάντοτε εκούσια ή ειρηνικά, όσο να γίνει αμιγώς χρυσαυγίτικο – λανσάρισε με επιμονή και την άποψη: «Δεν είμαστε πολιτικό συγκρότημα». Αν και τα υπονοούμενα περί νέας ευρωπαϊκής τάξης δεν κρύβονταν ούτε οι προτιμήσεις στους τίτλους τραγουδιών, όπως το «Triumph Of Will» («Ο θρίαμβος της θέλησης»), ομότιτλο με το ντοκιμαντέρ για τη Λένι Ρίφενσταλ, φωτογράφο του Χίτλερ. «Η μουσική είναι η έκφραση κάθε άρρωστου ανθρώπινου μυαλού», έχει πει.