Δεκέμβριος του 1983. Η 25χρονη Ζενεβιέβ Κουκ, που εργαζόταν ως δασκάλα σε παιδιά της Β’ και Γ’ δημοτικού, πήγε στο πάρτι ενός φίλου της στο Ιστ Βίλατζ, κρατώντας ένα μπουκάλι Baileys. Μπήκε ενώ έπαιζε ένας δίσκος της Ελα Φιτζέραλντ και κατευθύνθηκε στην κουζίνα να πάρει ένα ποτήρι. Αποφάσισε τελικά ότι ήταν πιο εύκολο να πιει κατευθείαν από το μπουκάλι. Δίπλα της στην κουζίνα στεκόταν ένας νεαρός ονόματι Μπαράκ, φορούσε τζιν και μαύρο δερμάτινο σακάκι. Μίλησαν για λίγο και χωρίστηκαν. Ωρες αργότερα όταν η Ζενεβιέβ ετοιμαζόταν να φύγει, ο Μπαράκ την πλησίασε και της ζήτησε να περιμένει. Εκατσαν σε έναν πορτοκαλί καναπέ στο τέλος του χολ κι άρχισαν να συζητούν. Εκείνη είχε αυστραλιανή προφορά – ήταν κόρη αυστραλού διπλωμάτη – εκείνος είχε πολλούς αυστραλούς φίλους της μητέρας του, επειδή μεγάλωσε στην Ινδονησία. Λίγο πριν φύγουν αντάλλαξαν τηλέφωνα. Λίγες ημέρες αργότερα, εκείνος την πήρε. «Μου μαγείρεψε στο σπίτι του. Μετά πήγαμε στην κρεβατοκάμαρα και μιλούσαμε. Και μετά πέρασα εκεί την νύχτα», θυμάται η Ζενεβιέβ. «Ηταν λες και όλα ήταν γραμμένα να συμβούν».
Θυμάται πως τις Κυριακές ο Ομπάμα έπινε καφέ και έλυνε το σταυρόλεξο των «New York Times», με το στήθος γυμνό φορώντας μόνο ένα λευκό και μπλε σαρόνγκ. Είχε γράψει στο ημερολόγιό της: «Ανοίγω την πόρτα του δωματίου του και μπαίνω σε έναν ζεστό, προσωπικό χώρο όπου επικρατεί ένα μίγμα μυρωδιών που αποκαλύπτουν την παρουσία του, τις συνήθειές του – ιδρώτας, αποσμητικό Brut, τσιγάρο, οι αγαπημένες του σταφίδες και η αναπνοή του».
Πολύ αργότερα, μετά το βιβλίο του «Ονειρα από τον πατέρα μου» και αφότου ο Μπαράκ Ομπάμα έγινε διάσημος γεννήθηκαν πολλές συζητήσεις για τη μυστηριώδη γυναίκα της Νέας Υόρκης. «Υπήρχε μια γυναίκα στη Νέα Υόρκη που αγάπησε», έγραψε εκείνος. «Ηταν λευκή. Ηταν μελαχροινή και τα μάτια της είχαν αποχρώσεις του πράσινου. Η φωνή της έμοιαζε με θρόισμα του ανέμου. Βλεπόμασταν για έναν χρόνο. Δύο άνθρωποι, κρυμένοι και ζεστοί. Είχαμε τη δική μας γλώσσα, τις δικές μας συνήθειες». Πολύ αργότερα ο Ομπάμα είπε πως αυτό που κατέγραψε αφορούσε μια συμπυκνωμένη περιγραφή αρκετών φιλενάδων του, μεταξύ των οποίων και εκείνης μετά τη Ζενεβιέβ, στο Σικάγο.
H Ζενεβιέβ πάντως μιλά για επιφυλακτικότητα. «Η ζεστασιά στη σχέση μας ίσως ήταν παραπλανητική», γράφει. Ο έρωτας τελικά αποδείχθηκε μονόπλευρος. Οταν του είπε ότι τον αγαπούσε, γράφει ο Μάρανις, η απάντησή του δεν ήταν «κι εγώ σ’ αγαπώ», αλλά «ευχαριστώ»- σαν να εκτιμούσε το γεγονός ότι κάποιος τον αγαπούσε. Εναν χρόνο αργότερα, μετά το τέλος της σχέσης τους, η Κουκ παραδέχεται πως ο Ομπάμα «δεν ήταν έτοιμος για τη συναισθηματική δέσμευση που εκείνη αναζητούσε».