Εκλογές και αποχή

Ακούω συχνά να λένε κάποιοι ότι οι 300 της Βουλής είναι άχρηστοι. Δεν συμφωνώ με αυτή την ισοπέδωση. Δεν πιστεύω ότι είναι όλοι ίδιοι. Αλλά σε κάθε περίπτωση ποιος φταίει που μπήκαν στη Βουλή αυτοί και όχι κάποιοι άλλοι; Οχι, δεν φταίνε μόνο αυτοί που τους ψήφισαν. Φταίνε και αυτοί που έριξαν το ψηφοδέλτιο χωρίς σταυρό και άφησαν τους υπόλοιπους να επιλέξουν. Φταίνε και αυτοί που απέχουν.

Ακούω πολλούς σκεπτόμενους Ελληνες να λένε πως δεν θα πάνε να ψηφίσουν. Θα εκφράσουν έτσι, λένε, την απογοήτευσή τους. Διαφωνώ μαζί τους. Γιατί, αν οι σκεπτόμενοι απέχουν, τότε τους 300 ποιος θα τους επιλέξει; Δεν είναι συνεπές, κατά τη γνώμη μου, από τη μια να απέχεις και από την άλλη να αγανακτείς με τους 300 της Βουλής. Γι’ αυτό το καλύτερο που έχει να κάνει κανείς, ανεξάρτητα ποιο ψηφοδέλτιο επιλέξει, είναι να ψάξει σε ποιον θα βάλει σταυρό.

Ακούω κάποιους να λένε ότι απέχουν γιατί δεν τους εκφράζουν αυτά τα κόμματα. Τους ακούω να λένε ότι δεν βρίσκουν κάποιο καλό. Ε, να επιλέξουν το λιγότερο κακό. Και αν θέλουν να τιμωρήσουν όλα τα κόμματα της προηγούμενης Βουλής, ας ψηφίσουν κάποιο νέο κόμμα. Γιατί λοιπόν η αγανάκτηση να εκφραστεί μέσω της αποχής και όχι μέσω της συμμετοχής; Δεν ξέρω ποιο ψηφοδέλτιο θα επιλέξω στις επόμενες εκλογές. Είμαι αναποφάσιστος. Αλλά ταυτόχρονα είμαι και αποφασισμένος. Αποφασισμένος ότι δεν θα απέχω. Θα ψάξω το λιγότερο κακό ψηφοδέλτιο και στη συνέχεια τον λιγότερο κακό υποψήφιο σε αυτό. Θα στείλω μήνυμα μέσω της συμμετοχής και όχι μέσω της αποχής. Δεξιοί, αριστεροί, κεντρώοι, ανένταχτοι, σκεπτόμενοι, αγανακτισμένοι, ψάξτε σε ποιον θα βάλετε σταυρό.