[Αποψη] Η ώρα της αλήθειας

Ποτέ άλλοτε τις τελευταίες δεκαετίες το εκλογικό αποτέλεσμα δεν ήταν τόσο κρίσιμη μεταβλητή για την πορεία της οικονομίας. Τα δύο μεγάλα κόμματα που εναλλάσσονταν στην εξουσία – ΠΑΣΟΚ και ΝΔ – παρά τις διαφοροποιήσεις τους στο περιεχόμενο της οικονομικής τους πολιτικής δεν διέφεραν στον γενικό προσανατολισμό τους για την πορεία της οικονομίας. Τα δεδομένα αυτά, λόγω του Μνημονίου, έχουν ανατραπεί και πολλές φωνές ακούγονται από τη μία άκρη στην άλλη του πολιτικού φάσματος που βλέπουν και προτείνουν άλλους, πιο εύκολους δρόμους για να λύσει η χώρα τα προβλήματά της.

Λένε, μεταξύ άλλων, ότι η εκλογή του Ολάντ στη Γαλλία θα ανατρέψει πλήρως το σκηνικό στην Ευρώπη και ότι θα καλλιεργήσει το έδαφος για επαναδιαπραγμάτευση με την τρόικα που θα απελευθερώσει τους Ελληνες από τη λιτότητα. Λένε επίσης ότι αρκεί να κηρύξουμε στάση πληρωμών για το υπόλοιπο του χρέους μας και να σωθούμε. Απέναντι σ’ αυτά, πρέπει να ειπωθούν μερικές αλήθειες:

n Η εκλογή Ολάντ σαφώς και θα είναι ωφέλιμη για την Ελλάδα. Θα στρέψει την Ευρώπη σε μια πιο αναπτυξιακή κατεύθυνση που θα βοηθήσει και τη χώρα μας. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι οι δανειστές μας θα απαλλάξουν την Ελλάδα από τις δεσμεύσεις του Μνημονίου για τη μείωση ελλείμματος και χρέους, δηλαδή από τη συνέχιση της πολιτικής λιτότητας και τις επώδυνες μειώσεις δημοσίων δαπανών που έρχονται. Ακόμη και αν η χώρα εξασφαλίσει κάποιες ανάσες με παράταση ενός έτους στην υλοποίηση του προγράμματός της, αυτό θα εξακολουθήσει να είναι επώδυνο.

n Οι επόμενες δόσεις του δανειακού προγράμματος της Ελλάδας – με τις οποίες καλύπτονται, μεταξύ άλλων, μισθοί του Δημοσίου και συντάξεις – θα καταβάλλονται από την τρόικα εφόσον υλοποιούνται τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο Μνημόνιο. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να υπάρχει σταθερή κυβέρνηση που θα τα εφαρμόσει.