Πρώτα αγγλικά, μετά γερμανικά

Ο Ρόμπερτ Χόρνιχ (φωτογραφία), που δουλεύει στο εργοστάσιο Ziehl Abegg της πόλης Κουντσελζάου, έως πριν από πέντε μήνες ζούσε στην Πράγα. Με δεκαετή προϋπηρεσία ως μηχανολόγος συγκέντρωνε καλές πιθανότητες για μετεγκατάσταση από τη γενέτειρά του στον γερμανικό Νότο. Οπως λέει και ο ίδιος, δεν είναι η περίπτωση ενός σύγχρονου gastarbeiter, καθώς η διεύθυνση του πληρώνει τα μαθήματα γερμανικών. Ο διευθυντής της Optima, από την άλλη, τοποθετεί τα γερμανικά σε δεύτερη μοίρα. «Για μένα η ικανοποιητική γνώση αγγλικών αρκεί ώστε κάποιος να ξεκινήσει έστω και ως μαθητευόμενος. Νομίζω ότι είναι ζήτημα χρόνου να “αρπάξει” τα πρώτα γερμανικά στη συνέχεια». Πολύ θεωρητικό για να είναι αληθινό. Αλλά ο Φραντς Χένσελ του Βιομηχανικού Επιμελητηρίου τοποθετεί το ζήτημα σε άλλη ατζέντα. «Είμαστε στην αρχή μιας διαδικασίας. Αλλά, έστω κι έτσι, έχουμε μεριμνήσει ώστε η υποδοχή των εργαζομένων να πραγματοποιηθεί σε ένα ευρύτερο πλαίσιο που αφορά το σύνολο της τοπικής κοινωνίας. Λέμε μεταξύ μας ότι αυτό που θα μας βοηθήσει είναι η “κουλτούρα του καλωσορίσματος” (Willkommen-kultur). Δεν την ξέρουμε όλοι μας, αλλά θα πρέπει να τη μάθουμε».