Η Γερμανία ζητεί (πάλι) εργάτες

Το περιβάλλον γύρω από την κωμόπολη Σβέμπις Χαλ της Νότιας Γερμανίας θυμίζει αρκετά τους ορεινούς οικισμούς της δικής μας Ηπείρου. Οι δρόμοι γύρω από την αγορά είναι ακόμη χτισμένοι με πέτρες, το κοντινότερο ποτάμι προσφέρεται για κανόε καγιάκ και τα ιστορικά κτίρια προστατεύονται από την άναρχη δόμηση. Εδώ τελειώνουν και οι ομοιότητες με την ελληνική πραγματικότητα. Ο Δήμος Χάιλμπρον Φράνκεν, στον οποίο ανήκει η κωμόπολη, απολαμβάνει ένα προνόμιο για λίγους: εν έτει 2012 απασχολεί περίπου το 97% του εργατικού δυναμικού. Σε μια προσπάθεια ωστόσο να αποδείξει αληθινό το στερεότυπο για την άνευ όρων γερμανική πειθαρχία, ο δήμος – με πληθυσμό 883.000 κατοίκους και κατά κεφαλήν εισόδημα 34.100 ευρώ – καταβάλλει κάθε προσπάθεια για να καλύψει τις κενές θέσεις εργασίας. Με ανεργία μόλις 3,4% αναζητά 7.718 εξειδικευμένους εργάτες.

ΜΕ ΤΟ ΛΑΠΤΟΠ. Πέντε χιλιόμετρα μακριά από την κωμόπολη, το εργοστάσιο βιομηχανικής συσκευασίας (packaging) της Optima προσφέρει δουλειά σε 1.000 άτομα. Στην κύρια αίθουσα παραγωγής είναι δύσκολο να ακούσεις τον διευθυντή την ώρα που ξεναγεί την ομάδα μας – οκτώ δημοσιογράφους από την Ελλάδα, την Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία. Ο θόρυβος των μηχανών επιτρέπει σύντομες μόνο οδηγίες στους εργαζομένους. Την ίδια στιγμή δύο τεχνικοί ηλεκτρονικών υπολογιστών καθοδηγούν ένα αυτοματοποιημένο μηχάνημα με λίγα κλικ στο λάπτοπ τους. Μία μόνο ένδειξη ότι η παραγωγή του εργοστασίου είναι κατά το ήμισυ υπόθεση των κομπιούτερ. Και όμως, σύμφωνα με τον διευθυντή παραγωγής, η εταιρεία έχει ανάγκη από 30 ακόμη ειδικευμένους εργάτες. Από τη στιγμή μάλιστα που η δεξαμενή της πρώην Ανατολικής Γερμανίας φαίνεται να στερεύει, η αναζήτηση του «αγίου δισκοπότηρου» συνεχίζεται στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες: από την Πορτογαλία και την Ελλάδα ως την Τσεχία, την Ουγγαρία και την Πολωνία.

ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΟΙ. Η ανάγκη για μηχανολόγους, τεχνίτες μεταλλουργίας, νοσηλευτές, ξενοδοχοϋπαλλήλους και χειριστές ηλεκτρονικών συσκευών είναι το μόνιμο αίτημα ολόκληρης της Βάδης-Βυρτεμβέργης, που για τα υπόλοιπα γερμανικά κρατίδια μοιάζει με νησίδα ευημερίας. Μετά τους πρώτους κραδασμούς της κρίσης το 2009, οπότε οι περισσότερες επιχειρήσεις είδαν μια πτώση στις πωλήσεις, στις εξαγωγές και μοιραία στο προσωπικό τους, το Χάιλμπρον Φράνκεν έβαλε μπροστά το «Plan Β». Μια καμπάνια προβολής στην οποία συμμετέχουν πλέον οι κοινότητες, οι τοπικοί επιχειρηματίες και το Ινστιτούτο Γκαίτε, το οποίο παραδίδει αντί αμοιβής εντατικά σεμινάρια στους επίδοξους επαγγελματίες. Την ώρα που τα greek statistics έχουν προκαλέσει πονοκέφαλο ακόμη και σε διπλωματούχους ανώτερων μαθηματικών, τα γερμανικά δεδομένα είναι απολύτως βαρετά. Από τις περίπου 50.000 επιχειρήσεις ή εταιρείες όλων των μεγεθών που δραστηριοποιούνται στην ευρύτερη περιοχή λείπουν περίπου 8.000 εξειδικευμένοι εργάτες. Για τους νεότερους υποψηφίους το πρόγραμμα ξεκινά με μια μαθητεία συνήθως δυόμισι ετών, κατά τη διάρκεια της οποίας πληρώνονται 1.000-1.200 ευρώ τον μήνα. Ο αριθμός αυτός δεν λέει και πολλά από μόνος του, αν δεν συνυπολογίσουν τις συνθήκες διαβίωσης. Το γεγονός, για παράδειγμα, ότι το κόστος ενοικίασης ξεκινά από 250 ευρώ για ένα στούντιο και φτάνει στα 450 για διαμέρισμα 80 τ.μ. Ή ότι η μηνιαία κάρτα για λεωφορεία και τρένα κοστίζει 40 ευρώ.

ΡΕΚΟΡ ΠΩΛΗΣΕΩΝ. Τον περασμένο Ιανουάριο το Χάιλμπρον Φράνκεν κέρδισε έναν ακόμη τίτλο ως διοργανωτής του «Συνεδρίου για τους παγκόσμιους ηγέτες της αγοράς», απ’ όπου πέρασε και ο υπουργός Εξωτερικών, Γκίντο Βεστερβέλε. Η περιοχή διακρίνεται για τη μεγαλύτερη πυκνότητα σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται διεθνώς και κατέχουν συχνά τα πρωτεία στο μερίδιο των γερμανικών εξαγωγών. Η Optima, για παράδειγμα, εξάγει το 80% της παραγωγής της και καταγράφει ετήσιο τζίρο 210 εκατ. ευρώ. Η Ziehl-Abegg στέλνει ηλεκτρογεννήτριες υψηλής τεχνολογίας σε 100 χώρες και μανατζάρει έσοδα 350 εκατ. ευρώ. Ο γίγαντας της περιοχής, Wuerth, πουλάει παγκοσμίως εργαλεία χειρός και χημικά προϊόντα σημειώνοντας μέσα στο 2011 ένα ιστορικό ρεκόρ: έσοδα 9,7 δισ. ευρώ.