Η τελευταία παράσταση

Ο τελικός του Κυπέλλου είναι το ματς δύο ομάδων που με τη σημερινή τους μορφή δίνουν την τελευταία τους παράσταση. Κυρίως γιατί τα περισσότερα πρόσωπα αποχωρούν ή έχουν δείξει τάσεις φυγής.

Στον Ολυμπιακό ο Βαλβέρδε έχει ήδη γνωστοποιήσει πως επιστρέφει στην Ισπανία και άρα ο (οποιοσδήποτε) επόμενος τεχνικός που θα εγκατασταθεί στον Ρέντη θα θέλει να παρουσιάσει κάτι διαφορετικό. Μαζί του αποχωρεί ο Μαρκάνο, ενώ η παραμονή του Ιμπαγάσα, του Μοντέστο και του Ορμπάιθ μοιάζει ερωτηματικό. Το σίγουρο είναι πως στο Λιμάνι η επόμενη ημέρα θα έχει αρκετούς γηγενείς ποδοσφαιριστές σε μια προσπάθεια να αξιοποιηθούν τα νιάτα και να κατέβει το μπάτζετ στο ρόστερ.

Αναφορικά με τον Ατρόμητο, όλα είναι στον αέρα. Ο Σφακιανάκης στα 36 του και να μείνει θα έχει μικρότερο ρόλο, ενώ οι Τάτος – Μήτρογλου από τον Ιούνιο θα ενταχθούν ξανά στην ομάδα όπου ανήκουν – τον Ολυμπιακό. Και ο Δώνης; Αυτό είναι ένα καλό ερώτημα. Ο προπονητής ουδέποτε έχει κρύψει ότι θα ήθελε να εργαστεί σε ομάδα του εξωτερικού. Δύσκολο εγχείρημα. Στο Περιστέρι η φιλοσοφία Σπανού – Δώνη ταιριάζει και με τον κόουτς ο Ατρόμητος πήγε δύο συνεχείς περιόδους σε τελικό Κυπέλλου, ενώ στο πρωτάθλημα σκαρφάλωσε στην τρίτη θέση. Πού αλλού μπορεί να πάει η ομάδα; Αυτά τα ερωτηματικά ανακύπτουν στα ενδότερα της ΠΑΕ και όλοι κάνουν λόγο για τον θετικό κύκλο που έκανε ο Ατρόμητος με τεχνικό τον Δώνη. Ο δε προπονητής θα ήθελε ξανά να δοκιμάσει σε πιο αστραφτερό πάγκο.

Κατά ευτυχή συγκυρία, ο τελικός του Κυπέλλου φέρνει αντιμέτωπες δύο ομάδες που σφύζουν από υγεία. Ο Ολυμπιακός με την οικονομική άνεση, τον ικανό προπονητή, την πληθώρα επιλογών, το σχέδιο. Και ο Ατρόμητος, ομάδα που εξελίσσει τους πιτσιρικάδες του, που βγάζει παίκτες από τα σπλάχνα του, που αποδίδει ποδόσφαιρο με βάση την κατοχή της μπάλας και την πρωτοβουλία στις κινήσεις.

Δύο ομάδες που έχουν ταυτότητα και αυτό είναι πασιφανές.