Ενα απόγευμα στην Αυλή

Κάποτε το χωριό Αυλή φιλοξενούσε μικρασιάτες πρόσφυγες. Σήμερα στο καφενείο του και ενώ οι εφημερίδες του νησιού γράφουν για την άλλοτε ευημερούσα οικοδομική δραστηριότητα, τον τουρισμό ή τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, έχουν μαζευτεί οι κάτοικοι, τεχνίτες κάθε λογής, που έμαθαν για την επίσκεψη του Πανεπιστημίου των Ορέων. Μεταξύ άλλων, ακούνε τον Δημήτρη Καραγιώργο, επίκουρο καθηγητή Παιδαγωγικών, να προτείνει έναν «συνδυασμό εξειδικευμένης και εμπειρικής γνώσης», τον κτηνίατρο Αλέξανδρο Στεφανάκη, να μιλάει για «αλλαγή του τρόπου που παράγουμε και καταναλώνουμε» ή για «υπουργεία που διαχειρίζονταν επιδοτήσεις». Αλλά και τον δήμαρχο Ζαχαρία Καλογεράκη, που αναφέρεται στην Κοινή Αγροτική Πολιτική. Κάποιοι συμφωνούν, κάποιοι αμφιβάλλουν. Ο 37χρονος οδηγός Μανώλης Παπουτσιδάκης, πατέρας δύο παιδιών, αναρωτιέται «πώς γίνεται να μιλάμε για παιδεία, ενώ φέτος έκλεισε το σχολείο μας». Ο 43χρονος αγρότης Μανώλης Σπυριδάκης, πατέρας 6 παιδιών, λέει ότι «καλές είναι τέτοιες πρωτοβουλίες, αλλά στο τέλος αυτοί θα φύγουν. Δεν γίνεται να βοηθηθούμε μοναχοί μας». Σε λίγο η κουβέντα φτάνει στην πιθανή κατασκευή αεροδρομίου στην περιοχή και τα αίματα ανάβουν. Κάποιος ρωτάει αν το Πανεπιστήμιο είναι εκκολαπτόμενος πολιτικός φορέας, και όταν παίρνει αρνητική απάντηση, υψώνει το ποτήρι του. Συμπτωματικά βρίσκεται εδώ και η ηθοποιός Κάρμεν Ρουγγέρη, που προσυπογράφει τη «διάθεση προσφοράς» του Πανεπιστημίου. Και όταν ύστερα από δυο ώρες όλα τελειώνουν, κάποιοι κάθονται παράμερα και μιλούν «για κοπέλια που μεγάλωσαν και γινήκαν άντρες», κάποιοι πλησιάζουν τον Παλλήκαρη. «Γιατρέ», του φωνάζουν και του σφίγγουν το χέρι.