[Γράμματα στις ματιές] Εξοπλισμοί

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Μιχ. Γκρίλλας (Γαρέφη 3, Λάρισα) γράφει:

Η χώρα μας δεν είναι μια γεωγραφική περίκλειστη ηπειρωτική περιοχή που αντιμετωπίζει σήμερα δυνητικούς κινδύνους εισβολής χερσαίων δυνάμεων όπως έγινε το 1940-41 με τους Ιταλούς και Γερμανούς. Απεναντίας, είναι μια χώρα με πολλές γεωγραφικές ιδιαιτερότητες, με νησιωτικά συμπλέγματα, με 16.000 χιλιόμετρα ακτογραμμής και πάνω σε αυτές τις αρχές θα πρέπει να στηριχθεί το όλο αμυντικό και το αποτρεπτικό μας, θα έλεγα, δόγμα. Ενας μελλοντικός πόλεμος, που όπως όλοι οι Ελληνες απεύχομαι να συμβεί στην περιοχή μας, θα είναι πολύ σύντομος, καθαρά αεροναυτικός, στον ευαίσθητο χώρο του Αιγαίου και η πλάστιγγα των επιχειρήσεων τελικά θα γείρει προς το μέρος εκείνου που θα κατορθώσει να αποκτήσει τοπική αεροπορική υπεροχή. Εκείνου δηλαδή, που θα έχει ισχυρή και ποιοτικά πιο σύγχρονη πολεμική αεροπορία. Συνεπώς, πάνω σε αυτόν τον μονόδρομο πρέπει να σχεδιάσουμε την αμυντική μας θωράκιση και να κτίσουμε τους αμυντικούς μας εξοπλισμούς.

Ακολουθώντας από το 1974 και μετά κατά πόδας την Τουρκία σε αλόγιστους και σπάταλους και εν πολλοίς άχρηστους εξοπλισμούς υπολογίζεται ότι με τους μετριοπαθέστερους υπολογισμούς, δαπανώντας περισσότερο απ’ ό,τι χρειαζόμαστε ως ποσοστό του ΑΕΠ μέχρι ακόμα και 5% αντί ενός συμβατού το πολύ 2% για τις αμυντικές μας δαπάνες, το επί πλέον αυτό ποσό για όλα αυτά τα χρόνια ανέρχεται τουλάχιστον σε 50 δισ. ευρώ. Μόνο οι καθημερινές αναχαιτίσεις των τουρκικών αεροσκαφών στο Αιγαίο κοστίζουν περίπου 500 εκατ. ευρώ τον χρόνο. Και από το 1974 μέχρι σήμερα εκτιμώνται άνω των 15 δισ. ευρώ. Και αυτός είναι ένας πρόσθετος λόγος που το δημόσιο χρέος σκαρφάλωσε στα 360 δισ. ευρώ. Στόχος πρέπει να είναι οι αμυντικές μας ανάγκες να πέσουν κάτω του 2% του ΑΕΠ, που είναι πιστεύω και εφικτός.

Μπορούμε να πούμε ότι χρειάζεται πριν προβούμε στις όποιες παραγγελίες πολεμικού υλικού, να επανεξετάσουμε, τις ανάγκες μας, από μηδενική βάση και να προμηθευτούμε εκείνα τα όπλα και τα οπλικά συστήματα, που πράγματι έχουμε απόλυτη ανάγκη όπως είναι αεροσκάφη 5ης γενιάς, με βάση τη δοκιμασμένη πλέον αρχή, του καλύτερα λιγότερα και ποιοτικά ανώτερα, παρά ποσοτικά περισσότερα και ακατάλληλα αν όχι άχρηστα. «Ουκ εν το πολλώ το ευ». Η Τουρκία ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει να αγοράσει 100 αεροσκάφη 5ης γενιάς F-35JSF (Joint Strike Fighter). Εμείς τι θα κάνουμε;

Συνεπώς χρειαζόμαστε Ενοπλες Δυνάμεις στηριζόμενες στην οικονομία δυνάμεων και μικρότερου λειτουργικού κόστους, βασιζόμενες πλέον στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα, ταχυκίνητες με μεγάλη μάζα πυρός, προσανατολισμένες εκεί που πιθανολογείται να δράσουν και εννοώ το Αιγαίο, όπου η Τουρκία καθημερινά δείχνει έμπρακτα το ενδιαφέρον της. Ολος ο υπόλοιπος ελλαδικός χώρος περιλαμβανομένης ακόμα και της Δυτικής Θράκης πρέπει να τύχει αναλόγως διαφορετικής κατά περίπτωση αμυντικής θωράκισης. Επομένως οι Ενοπλες Δυνάμεις θα πρέπει και αυτές να προσαρμοσθούν, πιστεύω, πάνω σε αυτό το αμυντικό δόγμα, γιατί η χώρα μας δεν αντέχει άλλον πειραματισμό και ξέφρενους εξοπλισμούς.