Μετά την πείνα…

Μετά την πείνα…

Εχουμε και λέμε: είναι ένα αγόρι και ένα κορίτσι (σαν τους White Stripes), αυτός λέγεται Τζον Πολ Γουάιτ(!) και κατάγεται από το Νάσβιλ όπου κατοικοεδρεύει ο Τζακ Γουάιτ. Η πρόβλεψή μου: κρατήστε κάπου πρόχειρα τους Civil Wars γιατί θα μας απασχολούν και θα επανέρχονται και θα έχουν λόγους πολλούς γι’ αυτό. Πέρα από την ξεχωριστή συμμετοχή τους πρόσφατα στο σάουντρακ της ταινίας «Αγώνες πείνας», έρχονται και δείχνουν πώς η φολκ και τα μπλουζ μπορούν ακόμη να ανανεώνονται και να αποκαλύπτουν νέες δυνάμεις. Αν ακούσεις το «Barton Hollow» (Sony), καμία αμφιβολία δεν θα έχεις.

… στο λιμάνι

Ο Τζέιμς Μέρσερ, όπως και ο Τζακ Γουάιτ, δεν καταλαβαίνει από όρια και διαχωριστικές γραμμές, γράφει ασταμάτητα, ανοίγοντας τον καμβά για να απλώσει τα σχέδιά του. Τις προάλλες με τον Ντέιντζερ Μάους ως Broken Bells, σήμερα με τους νέους The Shins στο πρώτο, έπειτα από πέντε χρόνια, στούντιο άλμπουμ «The Port of Morrow» (Aural Apothecary/Columbia). «Λιμάνι του Μόροου» έγραφε η πινακίδα στο Ορεγκον, από όπου εμπνεύστηκε τον τίτλο του δίσκου ο Μέρσερ όταν ήρθε στο μυαλό του η εικόνα σαν σύμβολο του τέλους και ίσως μιας επόμενης ζωής. Το αύριο είναι μια άλλη μέρα και μπορεί να έρθει σε ένα απλό τραγούδι («Simple Song») και σε άλλα ανάλαφρα σαν σονέτα, μεστά και φιλοσοφημένα (ενίοτε και ηλεκτρονικά), με τους χυμούς ενός ώριμου φρούτου.