«Δεν είμαστε τα τέρατα που νομίζουν οι ξένοι»

Μπορεί να είναι σουπερστάρ και αναγνωρίσιμα παγκοσμίως. Μπορεί να έχουν εμπνεύσει ακόμη και τον Πικάσο ή να έχουν πρωταγωνιστική θέση στα σύγχρονα βιντεοπαιχνίδια. Για ποιο λόγο όμως οι Beetroot επέλεξαν τον Κύκλωπα, τον Μινώταυρο και τις Στυμφαλίδες Ορνιθες ως αστέρες της έκθεσης που παρουσίασαν στο Βερολίνο μετά την πανευρωπαϊκή τους διάκριση και στη συνέχεια εξέθεσαν τα «Ελληνικά τέρατά» τους στη Βασιλεία, στο Ελσίνκι, στη Σιγκαπούρη και ετοιμάζονται να τη μεταφέρουν και σε άλλες ηπείρους;

«Οι λόγοι ήταν πολλοί, αλλά ένας εξ αυτών έχει να κάνει με το ότι εκείνη την εποχή είχε ξεκινήσει ο διασυρμός της Ελλάδας από τον διεθνή Τύπο και ιδιαίτερα τον γερμανικό Τύπο λόγω της κακής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης της χώρας μας. Δεδομένου ότι η βράβευση γινόταν στο Βερολίνο, αυτό δεν ήταν κάτι που μπορούσαμε να αγνοήσουμε. H Ελλάδα είχε γίνει το “τέρας” της Ευρώπης και εμείς θέλαμε να σηκώσουμε το χέρι και να πούμε: “Ναι, εμείς είμαστε τα τέρατα”. Και ως “Ελληνικά τέρατα” πήγαμε να παραλάβουμε μία από τις υψηλότερες διακρίσεις στον στίβο μας, μέσα στη Γερμανία του 2011», εξηγούν οι Beetroot, οι οποίοι εμπνεύστηκαν το όνομά τους από τον ρόλο που είχε το παντζάρι στο βιβλίο του Τομ Ρόμπινς «Το άρωμα του ονείρου».

Μήπως τελικά οι Ελληνες είμαστε εγκλωβισμένοι στο παρελθόν μας, εξού και η επιλογή της μυθολογίας εκ μέρους σας;

«Το έργο της Beetroot ως ντιζάινερ έχει συχνά χαρακτηριστεί για την ελληνικότητά του, η οποία ποτέ δεν ήταν αυτοσκοπός αλλά πάντα προέκυπτε. Πόσα πράγματα έχουμε αποβάλει από το παρελθόν μας, πόσα έχουν ξεχαστεί, πόσα έχουν χαθεί, πόσα έχουν απλώς πάψει να μας ενδιαφέρουν. Δημιουργούμε και αναπτυσσόμαστε στην εποχή μας αλλά, αν μη τι άλλο, είμαστε πολύ κοντά σε μια μεγάλη πηγή έμπνευσης που λέγεται ελληνικός πολιτισμός.

Συγκεκριμένα, ως προς την έκθεση, εμείς επιλέξαμε τη μυθολογία μας ακριβώς γιατί θέλαμε να προβοκάρουμε αυτό το ερώτημα που μας θέτετε. Σκεφτήκαμε ότι πολλοί θα πουν: “Μα πάλι οι Ελληνες μας δείχνουν ελληνική μυθολογία;”. Και εμείς θα τους απαντούσαμε: “Ναι, πάλι, αλλά αλλιώς. Μη μας κρίνετε για αυτό που νομίζετε για εμάς. Κοιτάξτε μας καλύτερα. Δεν είμαστε τα τέρατα που νομίζετε”».

Οι ντιζάινερ έχουν δώσει σε άλλα τέρατα τρεις διαστάσεις, άλλα τα έχουν ζωγραφίσει σε μια ζωφόρο που θυμίζει οικογενειακή φωτογραφία, ενώ άλλα θα μπορούν οι επισκέπτες να τα βλέπουν μόνο μέσω tablets και smart phones που θα υπάρχουν στην έκθεση.

Υπάρχουν και τέρατα που δεν θα… φαίνονται, όπως οι Σειρήνες των οποίων θα ακούγεται μόνο το τραγούδι τους, ενώ με το σκανάρισμα ενός barcode που υπάρχει δίπλα σε κάθε τέρας οι επισκέπτες θα μαθαίνουν εις βάθος την ταυτότητά τους.

Αν τα τέρατα ζούσαν στην Ελλάδα του 2012, ποιο θα ήταν το προφίλ τους;

«Θα σας παραπέμψουμε στη διπλή σημασία της λέξης τέρας. Σκεφθείτε ότι λέμε σε κάποιον που έκανε μια αποτρόπαιη πράξη πως είναι “τέρας”. Από την άλλη, ο εξέχων στον χώρο του είναι ένα “ιερό τέρας”. Τα “ελληνικά τέρατα”, τελικά, είμαστε όλοι εμείς που προσπαθούμε και πιστεύουμε στην ανάπτυξη και, παρά τις όποιες δυσμενείς συνθήκες, βρίσκουμε τρόπους να διακρινόμαστε στις υψηλότερες θέσεις του στίβου μας».