Το κρυφτό και το «re-routing»

Βασικό στοιχείο των ηλεκτρονικών επιθέσεων είναι το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι ανάμεσα στους χάκερ και τις διωκτικές Αρχές. Κάθε επίθεση, επιτυχημένη ή αποτυχημένη, αφήνει ηλεκτρονικό ίχνος στον υπολογιστή που τη δέχθηκε. Καταγράφεται δηλαδή η μοναδική διεύθυνση (ΙΡ) του μηχανήματος που έκανε το κακόβουλο αίτημα στην ιστοσελίδα. Με τη διαφορά ότι κατά κανόνα οι χάκερ έχουν φροντίσει να καλύψουν τα ίχνη τους, «μεταμφιέζοντας» τις διευθύνσεις (κάνοντας δηλαδή το λεγόμενο IP masking). Δηλαδή, αν η επίθεση αρχίζει από την Ελλάδα, υπάρχουν συστήματα που μεταφέρουν την ψηφιακή κίνηση σε ολόκληρο τον πλανήτη (μια διαδικασία που ονομάζεται re-routing), μέχρις ότου να φτάσει στο υπό επίθεση μηχάνημα, έτσι ώστε για παράδειγμα να φαίνεται ότι το χτύπημα έγινε από την Ταϊβάν, την Αργεντινή ή τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αντίστοιχα, οι διωκτικές Αρχές επιδιώκουν να ξετυλίξουν το κουβάρι, φτάνοντας στον αρχικό χάκερ, όπως περίπου γίνεται και στην περίπτωση των υπεράκτιων εταιρειών, μέχρι να φτάσει κάποιος στους πραγματικούς ιδιοκτήτες.