«Σας παρακαλώ να φερθείτε επιεικώς απέναντί μου»

Δύο δεκαετίες μετά την αποκάλυψη αυτών των σκανδάλων θελήσαμε να μάθουμε τι απέγιναν οι πρωταγωνιστές τους. Ωσπου να ξετυλίξουμε όμως το κουβάρι των συνεπειών μπλέξαμε σε αυτό της γραφειοκρατίας. Το Τμήμα Πειθαρχικού του ΙΚΑ χρειάστηκε σχεδόν έναν μήνα ώσπου να βρει τα πορίσματα και όλα τα συνοδευτικά έγγραφα των δύο υποθέσεων. Οι αρμόδιοι υπάλληλοι μετέφεραν τουλάχιστον 20 φουσκωμένους φακέλους από τα γραφεία της Μενάνδρου σε αυτά της Αγίου Κωνσταντίνου. Σταθήκαμε τυχεροί που βρέθηκαν κάποια στοιχεία, αφού δεν υπάρχει μηχανογράφηση για τις παλαιές υποθέσεις στο ΙΚΑ και τα γραφεία των υπαλλήλων πνίγονται σε μια χάρτινη θάλασσα.

Από τα έγγραφα που ξεθάφτηκαν προκύπτει ότι μετά την αποκάλυψη των παράνομων ενεργειών της η Α.Β., υπάλληλος του υποκαταστήματος Πατησίων, τέθηκε σε αργία άνευ αποδοχών. Η Διεύθυνση Παροχών του ΙΚΑ ζήτησε την άσκηση συντηρητικής κατάσχεσης της κινητής και ακίνητης περιουσίας της υπαλλήλου. «Αναλαμβάνω τις ευθύνες μου και ζητώ την επιείκεια της υπηρεσίας», έγραψε εκείνη σε δήλωση μετανοίας και επέστρεψε 2 εκατ. δραχμές στο ΙΚΑ. Το Ελεγκτικό Συνέδριο της καταλόγισε 63.650.882 δραχμές ως ποσό υπεξαίρεσης. Οι υπάλληλοι στο Τμήμα Πειθαρχικού στην κεντρική διοίκηση του ΙΚΑ δεν βρήκαν έγγραφο που να αποδεικνύει αν η υπηρεσία εισέπραξε αυτό το ποσό ή αν τελικά κατασχέθηκε περιουσία της υπαλλήλου. Στον ταμία του υποκαταστήματος επεβλήθη πρόστιμο που αντιστοιχούσε σε τρεις μισθούς του. Αλλοι εννέα υπάλληλοι είχαν παραπεμφθεί τότε στο υπηρεσιακό συμβούλιο, αλλά λόγω αμέλειας η μόνη «ποινή» που τους επέβαλαν ήταν η μετάθεση. Από τα Πατήσια κατέληξαν στα ΙΚΑ Ζακύνθου, Αγίου Νικολάου Κρήτης, Αμαρουσίου, Μυτιλήνης, Δάφνης, Πύργου. Το 1997 το υπηρεσιακό συμβούλιο αποφάσισε την οριστική παύση της Α.Β. και δύο χρόνια αργότερα επήλθε η λύση της υπαλληλικής σχέσης με το ΙΚΑ έπειτα από απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας το οποίο είχε απορρίψει προσφυγή της.

Την ίδια χρονιά, στο ποινικό σκέλος της υπόθεσης, καταδικάστηκε σε φυλάκιση 15 ετών και στέρηση των πολιτικών της δικαιωμάτων για πέντε χρόνια με απόφαση του Α’ Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών. Κρίθηκε ένοχη για πλαστογραφία κατ’ εξακολούθηση και απάτη κατ’ επάγγελμα και κατά συνήθεια. Ο Δημήτριος Λεπενιώτης, διευθυντής του υποκαταστήματος Πατησίων τότε, συνταξιούχος σήμερα, θυμάται αυτή την ιστορία. Δεν εργαζόταν εκεί στα χρόνια του σκανδάλου. Ανέλαβε το 1995, μετά τον θάνατο του προηγούμενου διευθυντή, αλλά γνωρίζει την υπόθεση. Ο φάκελός της κάποτε είχε περάσει και από αυτόν. «Είχε φυλακιστεί», λέει για την υπάλληλο.

Στην περίπτωση της Νίκαιας, σύμφωνα με τα αρχεία του Τμήματος Πειθαρχικού, αποδείχθηκε ότι εμπλεκόταν στο σκάνδαλο ένας υπάλληλος. Του επεβλήθη πρόστιμο ίσο με τις αποδοχές τριών μηνών και το 1997, μετά την αμετάκλητη καταδικαστική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πειραιά, απομακρύνθηκε από την υπηρεσία. Ωστόσο κατά την εξέταση της υπόθεσης το 1993 είχαν αναμειχθεί τα ονόματα και άλλων υπαλλήλων. Η Ε.Μ., μία από τους κατηγορουμένους ως μέλος του κυκλώματος, είχε δηλώσει στην εξεταστική επιτροπή του ΙΚΑ, σύμφωνα με δημοσίευμα των «ΝΕΩΝ»: «Επέστρεψα το ποσόν των 4,5 εκατ. δραχμών, που είναι περισσότερα από ό,τι εισέπραξα, και έδειξα μεταμέλεια. Σας παρακαλώ να φερθείτε επιεικώς απέναντί μου…». Δύο δεκαετίες αργότερα στο αρχείο του ΙΚΑ δεν υπάρχουν στοιχεία για το τι απέγινε αυτή η υπάλληλος.