Σε ένα σύστημα υγείας, το κύριο πρόσωπο πάνω στο οποίο θα οικοδομηθεί και θα στηριχθεί η αποτελεσματική του λειτουργία, είναι ο γιατρός.
Ο γιατρός είναι ο μόνος επιστήμων με εξαετή διάρκεια βασικών σπουδών, αλλά και εξαετή διάρκεια εξειδίκευσης, διότι απαιτείται υψηλού επιπέδου γνώση του αντικειμένου. Για να βρίσκεται ο γιατρός σε επιστημονική ετοιμότητα, χρειάζεται η συμμετοχή του σε συνέδρια, χρόνος μελέτης, πέραν του ωραρίου εργασίας, και συνεχής ενημέρωση, κάτι που διευκολύνεται με το Διαδίκτυο.
Η χορηγία είναι πανάρχαιο ελληνικό έθιμο. Τις δημόσιες τελετές ανελάμβαναν οι χορηγοί ώστε η Πολιτεία να απαλλάσσεται από τα έξοδα. Σήμερα διεθνώς, αλλά και στην Ελλάδα, οι φαρμακευτικές εταιρείες είναι οι χορηγοί σε κλινικές μελέτες στα πλαίσια έρευνας, αλλά και σε ιατρικά συνέδρια και άλλες εκπαιδευτικές εκδηλώσεις.
Με την εφαρμογή της αναγραφής της δραστικής ουσίας οι εταιρείες δεν θα έχουν κίνητρο να συνεχίσουν το χορηγικό τους έργο, αλλά δεν θα έχουν λόγο να παραμείνουν στη χώρα και να παράγουν ποιοτικό προϊόν. Ο ρόλος των γενοσήμων είναι σημαντικός. Υπάρχουν π.χ. τα αξιόπιστα γενόσημα των ελληνικών φαρμακοβιομηχανιών, αλλά και τα εισαγόμενα μικρών και βραχύβιων εταιρειών. Ο γιατρός χρησιμοποιεί εκείνο που εμπιστεύεται. Ασφαλώς η τιμή πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, ποτέ όμως εις βάρος της ποιότητας.
Δικαιολογημένα ο γιατρός θα μπορεί να απεκδύεται της ευθύνης αν το φάρμακο δεν είναι επιλογή του, αλλά κάποιου άλλου. Οι ευθύνες της Πολιτείας για την αύξηση της φαρμακευτικής δαπάνης είναι τεράστιες.
Στην περίοδο π.χ. 1990-93 η κοστολόγηση των φαρμάκων γινόταν, ουσιαστικά, από τις φαρμακευτικές εταιρείες. Το φάρμακο, μετά την κατάθεση του φακέλου, αν δεν έπαιρνε τιμή εντός ολίγων εβδομάδων, κοστολογείτο από την εταιρεία αυθαιρέτως. Η, παράλογα, υψηλή κερδοφορία στο φάρμακο ωθεί σήμερα τον, παράλογα, αυξημένο αριθμό προσωπικού που μπήκε τότε στον κλάδο, στην ανεργία.
Στον ΕΟΠΥΥ δεν γίνεται λόγος για τον θεσμό του οικογενειακού γιατρού. Ο θεσμός αυτός συμβάλλει στην οικονομία του συστήματος υγείας διότι, με καθοδηγητή τον οικογενειακό γιατρό αποφεύγονται άσκοπες επισκέψεις στις άλλες ειδικότητες αλλά και παρακλινικές εξετάσεις που, ενδεχομένως, δεν χρειάζονται, αποφεύγονται δε και άσκοπες εισαγωγές σε νοσοκομεία.