Η διπλή ήττα του 1996

Το 1996 ο Απόστολος – Αθανάσιος Τσοχατζόπουλος έπαιξε και έχασε δυο φορές. Και τις δυο την ημέρα της ονομαστικής του γιορτής και με αντίπαλο τον Κώστα Σημίτη. Στις 18 Ιανουαρίου ηττήθηκε στη δεύτερη ψηφοφορία για την πρωθυπουργία, παρότι στην πρώτη άφησε εκτός κούρσας τον Γεράσιμο Αρσένη. Στις 30 Ιουνίου έχασε την προεδρία του ΠΑΣΟΚ, παρότι είχε μαζί του τον Κώστα Λαλιώτη και άλλα ιστορικά στελέχη. Οχι όμως τον γιο του ιδρυτή. Περισσότερο πάντως τού στοίχισε η απώλεια του Ανδρέα Παπανδρέου τον ίδιο χρόνο. Τον πίστευε τόσο πολύ, ώστε στο ΠΑΣΟΚ κυκλοφορούσε το ανέκδοτο: «Τι ώρα είναι Ακη; Ο,τι ώρα πεις πρόεδρε».

Ο Ακης είχε πάντα καλές σχέσεις με όλους στο ΠΑΣΟΚ και δεν έβλαψε κανέναν στα χρόνια της παντοδυναμίας του. Ακόμη και με τον Κώστα Σημίτη υπήρχε κλίμα αμοιβαίας συγκατάβασης, αφού άλλωστε γνωρίζονταν από το 1968 και το ΠΑΚ Γερμανίας. Στην περίοδο Σημίτη, παρότι έχασε τις μεταξύ τους αναμετρήσεις, στηριζόταν στον εσωτερικό συσχετισμό δυνάμεων και επέβαλε ένα είδος ομοσπονδίας στην κυβέρνηση και στο κόμμα.

Μέχρι το έκτακτο συνέδριο του 2001, διατηρούσε την προσδοκία της ρεβάνς, αλλά το αποτέλεσμα τον διέψευσε και ουσιαστικά σηματοδότησε το τέλος του πολιτικού κύκλου του.