Η συγκυβέρνηση που δοκίμασε τις αντοχές των εταίρων

Η κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας στις 11 Νοεμβρίου 2011, έπειτα από συμφωνία των αρχηγών του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου, της ΝΔ Α. Σαμαρά και του ΛΑΟΣ Γ. Καρατζαφέρη, ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας Κ. Παπούλια. Αρχικά ήταν 47μελής και ήταν η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου με την προσθήκη έξι στελεχών της ΝΔ και τεσσάρων του ΛΑΟΣ. Κατά τη συμφωνία των κομμάτων το σχήμα θα ήταν «ορισμένου χρόνου και ορισμένου έργου». Αρχικά είχε αναφερθεί ότι θα οδηγούσε τη χώρα σε εκλογές στις 19 Φεβρουαρίου και πως το έργο της θα ήταν αυστηρά η κατάρτιση και η υπογραφή της νέας δανειακής σύμβασης των 130 δισ. και το κούρεμα του ελληνικού χρέους. Σταδιακά στο έργο της εντάχθηκαν αρκετές μεταρρυθμίσεις, στο πλαίσιο των απαιτήσεων της τρόικας, όπως το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, που δοκίμασε σοβαρά τη συνοχή της λόγω της σύγκρουσης πολιτικών συμφερόντων μεταξύ των δυο κύριων κυβερνητικών εταίρων. Παρά τις προθέσεις, κυρίως του ΠΑΣΟΚ, να αξιοποιηθεί η ευρύτατη πλειοψηφία (άνω των 250 εδρών) για να υπάρξουν σοβαρές παρεμβάσεις, όπως στο εκλογικό και το φορολογικό σύστημα, η ΝΔ αντέδρασε έντονα. Τα μέτρα που υποχρεώθηκε να ψηφίσει η κυβερνητική πλειοψηφία φαίνεται ότι κόστισαν και στα τρία κόμματα – που είδαν τις κοινοβουλευτικές τους ομάδες να φυλλορροούν. Υπό το βάρος των πιέσεων, ο ΛΑΟΣ αποσύρθηκε από την κυβέρνηση πριν από την ψήφιση του δεύτερου μνημονίου στις 12 Φεβρουαρίου, ενώ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ διέγραψαν περί τους 45 βουλευτές που καταψήφισαν το Μνημόνιο.