Πέντε αγκάθια στην ανακεφαλαιοποίηση

Με αμείωτη ένταση συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις κυβέρνησης, τρόικας και διοικήσεων των τραπεζών για την οριστικοποίηση των όρων ανακεφαλαιοποίησης του κλάδου μετά το κούρεμα στο ελληνικό χρέος. Παρά τη συγκρατημένη αισιοδοξία που μεταδίδεται από τα διοικητικά επιτελεία των τραπεζών για την κατάληξη των σχετικών συζητήσεων προς την κατεύθυνση δημιουργίας ενός πλαισίου που θα επιτρέψει την προσέλκυση του ιδιωτικού τομέα στις επικείμενες αυξήσεις κεφαλαίου, ακόμη υπάρχουν αρκετά ανοικτά θέματα που μένει να αποσαφηνιστούν.

Στο τραπέζι των διαβουλεύσεων προστέθηκε χθες και τεχνικό κλιμάκιο της τρόικας, το οποίο είχε συνεχείς επαφές με στελέχη του υπουργείου Οικονομικών για τα ζητήματα που απομένει να διευκρινιστούν. Το σχέδιο κεφαλαιακής ενίσχυσης που θα επιλεγεί θα πρέπει να έχει την έγκριση των δανειστών, οι οποίοι θα ενισχύσουν τους πόρους του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) στα 50 δισ. ευρώ. Από την πλευρά της, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) έχει έναν λόγο παραπάνω να ενδιαφέρεται για την τύχη των εγχώριων πιστωτικών ιδρυμάτων, στα οποία το άνοιγμά της μέσω όλων των μηχανισμών του Ευρωσυστήματος ξεπερνά τα 100 δισ. ευρώ.

Το θέμα της ανακεφαλαιοποίησης απασχόλησε μέσα στο Σαββατοκύριακο και τον Πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο, ο οποίος είχε συνεργασία με τον υπουργό Οικονομικών Φίλιππο Σαχινίδη και τον γενικό γραμματέα Ηλία Πλασκοβίτη. Τραπεζικές πηγές χαρακτηρίζουν πιθανό το ενδεχόμενο η συμφωνία να κλείσει μέσα στην εβδομάδα, ωστόσο δεν αποκλείουν να υπάρξει καθυστέρηση λίγων ημερών, λόγω της πολυπλοκότητας και της σοβαρότητας των σχετικών αποφάσεων. Σε κάθε περίπτωση, μεταδίδουν οι ίδιοι κύκλοι, οι όροι λειτουργίας του ΤΧΣ θα αποφασιστούν από το σημερινό Υπουργικό Συμβούλιο και θα επικυρωθούν με πράξη νομοθετικού περιεχομένου πριν από τις εκλογές.

Τα βασικά σημεία που καίνε τους τραπεζίτες και τη χρηματιστηριακή αγορά είναι τα εξής:

1Ελάχιστο ποσοστό συµµετοχής. Σύµφωνα µε τη σηµερινή νοµοθεσία, το ελάχιστο ποσοστό συµµετοχής των ιδιωτών στις επερχόµενες αυξήσεις κεφαλαίου, για την αποφυγή της κρατικοποίησης, θα πρέπει να διαµορφώνεται σε τουλάχιστον 10%. Ωστόσο, το τελικό ελάχιστο όριο δεν έχει ακόµη συµφωνηθεί, καθώς δεν αποκλείεται να διαµορφωθεί στο 12%-13% επί του ύψους των αναγκαίων κεφαλαιακών ενέσεων.

2 Τα δικαιώµατα επαναγοράς. Πολύ σηµαντικό κίνητρο για την προσέλκυση ιδιωτικών κεφαλαίων αποτελεί για τους τραπεζίτες ο αριθµός των µετοχών που θα µπορεί να αποκτήσει τα επόµενα χρόνια ο ιδιώτης µέτοχος που θα συµµετάσχει σήµερα στις αυξήσεις. Οσο πιο πολλές οι µετοχές που θα δικαιούται να αποκτήσει σε δεύτερη φάση τόσο πιο εύκολα θα µπορεί να αποκτήσει τον έλεγχο της τράπεζας, εφόσον όλα εξελιχθούν οµαλά για τη χώρα και τον κλάδο.

3Υψος απόδοσης. Ο µέτοχος που µέσα στην ερχόµενη 5ετία θελήσει να αποκτήσει επιπρόσθετες µετοχές της τράπεζας, θα πρέπει να καταβάλλει στο ΤΧΣ και µία επιπρόσθετη ετήσια απόδοση, η οποία µένει να καθοριστεί. Οι τράπεζες θέλουν τη διαµόρφωσή της στο 4%, ενώ η κυβέρνηση στο 5%.

4Συνδυασµός εργαλείων στήριξης. Σε εκκρεµότητα παραµένει και ο συνδυασµός κοινών µετοχών – µετατρέψιµων οµολογιών που θα χρησιµοποιηθεί για τη στήριξη των τραπεζών µέσω του ΤΧΣ. Οι διοικήσεις των τραπεζών θέλουν οι ζηµιές που θα προκύψουν λόγω της έκθεσης της Blackrock για τα επισφαλή δάνεια να καλυφθούν µε οµολογίες και οι αποµειώσεις λόγω του PSI µε κοινές µετοχές. Η αναλογία που προτείνουν είναι η εξής: 60% κοινές µετοχές, 30% οµολογίες και 10% ιδιωτικά κεφάλαια.

5Κεφαλαιακές ανάγκες. Κρίσιµο για την επιτυχία του εγχειρήµατος θεωρείται για τους τραπεζίτες και το ύψος των κεφαλαιακών αναγκών που θα προκύψουν. Συγκεκριµένα, εκτιµούν ότι µε την αναπλήρωση µέρους των ζηµιών του PSI µε φόρους επόµενων χρήσεων, βάσει της µελλοντικής κερδοφορίας, είναι εφικτός ο σηµαντικός περιορισµός των κεφαλαιακών ενέσεων. Στο πλαίσιο αυτό, προτείνουν να γίνει λογιστικός συµψηφισµός των αποµειώσεων µε τα κέρδη της επόµενης 20ετίας και όχι 5ετίας, όπως προβλέπεται από την ισχύουσα νοµοθεσία.