Κέρδη 100 εκατ. δολαρίων για τον «σεμνό» χρηματιστή της JP Morgan

Mέχρι σήμερα οι χρηματιστές που απασχολούσαν τον διεθνή Τύπο και ξεχώριζαν ξαφνικά μέσα από τον «στρατό» των χιλιάδων ανώνυμων συναδέλφων τους ανά τον κόσμο ταυτίζονταν με έκνομες πρακτικές. Το όνομα του Μπρουνό Μισέλ Ικσίλ όμως ήρθε στο φως της δημοσιότητας από την αμερικανική εφημερίδα «Wall Street Journal» επειδή ο γάλλος trader της JP Morgan Chase κατάφερε να κερδίσει για λογαριασμό της αμερικανικής τράπεζας περισσότερα από 100 εκατ. δολάρια.

Αντίθετα με τον συμπατριώτη του Ζερόμ Κερβιέλ, ο οποίος καταδικάστηκε πριν από δύο χρόνια για απάτη και πρόκληση ζημιάς 4,9 δισ. ευρώ εις βάρος της γαλλικής Societe Generale, ο Ικσίλ δεν προέβη σε καμία επιλήψιμη (από νομικής άποψης) πράξη.

Το ακριβώς αντίθετο. Ο υπάλληλος της JP Morgan συμμετείχε στο παγκόσμιο παιχνίδι των χρηματιστηριακών παραγώγων ποντάροντας σε ασφάλιστρα κινδύνου χρεοκοπίας (CDS). Μάλιστα λέγεται ότι απείχε από τα ασφάλιστρα που συνδέονταν με κρατικά ομόλογα και είχε επικεντρωθεί αποκλειστικά στους τίτλους που αφορούσαν εισηγμένες στα αμερικανικά χρηματιστήρια επιχειρήσεις. Βέβαια αυτό αναπαράγει ο διεθνής Τύπος. Το αν είναι αλήθεια το ξέρουν μόνο ο ίδιος και οι προϊστάμενοί του.

Το πρακτορείο Bloomberg αναφέρει ότι ο Ικσίλ αγόραζε και πουλούσε τίτλους από έναν κατάλογο 121 επιχειρήσεων, καταφέρνοντας να ανεβάσει το τελευταίο τρίμηνο τον τζίρο των συναλλαγών του πακέτου αυτού κατά 61%, την ώρα που οι 400 traders της JP Morgan στο Λονδίνο διαχειρίζονται επενδύσεις περίπου 350 δισ. δολαρίων.

Τον φθονούν. Σε κάθε περίπτωση, κανένας δεν μπορεί να καταλογίσει παρανομία στις επενδυτικές τοποθετήσεις του. Πέραν του εντυπωσιακού του επιτεύγματος, ο βασικός λόγος για τον οποίο έγινε γνωστό το όνομα του γάλλου χρηματιστή είναι πιθανότατα ο… φθόνος των συναδέλφων του που δεν κατάφεραν να παραγάγουν ανάλογα κέρδη για τις τράπεζές τους με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις προσωπικές αμοιβές τους.

Πάντως, η περίπτωση του Ικσίλ αποτελεί ιδιορρυθμία για τον κόσμο των αγορών και για έναν ακόμα λόγο. Διότι τα ήθη των επενδυτών ταυτίζονται ως επί το πλείστον με την επικράτηση του φόβου. Οταν κυκλοφορεί μια αρνητική φημολογία για μια επιχείρηση, οι περισσότεροι χρηματιστές σπεύδουν να ασφαλιστούν έναντι του πιθανολογούμενου κινδύνου.

Κόντρα στο ρεύμα. Ο Ικσίλ πήγε αντίθετα σε αυτή την αγελαία λογική της bear market (σύμφωνα με την αργκό των χρηματιστηρίων) και πόνταρε στην προοπτική βελτίωσης των οικονομικών των επιχειρήσεων και του γενικότερου οικονομικού κλίματος. Κέρδιζε, δηλαδή, όχι αγοράζοντας αλλά πουλώντας μαζικά CDS, τα οποία βεβαίως είχε αγοράσει παλαιότερα.