50 χρόνια από το «χαμένο» Οσκαρ της Λόρεν

Πενήντα χρόνια ακριβώς κλείνουν σήμερα από την 9η Απριλίου του 1962, όταν η Γκριρ Γκάρσον από σκηνής ανακοίνωνε το όνομα της Σοφίας Λόρεν ως αποδέκτριας του Οσκαρ α’ γυναικείας ερμηνείας στη βραβευμένη από το Φεστιβάλ Καννών και από τα βρετανικά ΒΑFTA ταινία του Βιτόριο ντε Σίκα «Η ατιμασμένη» («La ciociara». Στις ΗΠΑ προβλήθηκε με τον τίτλο «Two women»). Ταινία που έδωσε την πρώτη μεγάλη ώθηση στην καριέρα της Λόρεν, γνώρισε τη ζουμερή Ιταλίδα στο Χόλιγουντ και τον παραγωγό Κάρλο Πόντι στην… ίδια, έκανε τον Ντε Σίκα να στραφεί έκτοτε από τον νεορεαλισμό στο εμπορικό σινεμά και – το κυριότερο – σημείωσε μια ιστορική πρωτιά: δόθηκε για πρώτη φορά Οσκαρ σε πρωταγωνίστρια και ταινία που δεν «μιλούσαν» αγγλικά. Οταν η Γκάρσον ανακοίνωσε το όνομα, η Σοφία Λόρεν δεν ήταν στην αίθουσα αλλά χιλιόμετρα μακριά, στην Ιταλία – πού να το ήξερε ότι ο ρόλος της, δίπλα στους Ζαν Πολ Μπελμοντό και Ραφ Βαλόνε, βασισμένος σε βιβλίο του Αλμπέρτο Μοράβια, θα την έχριζε νικήτρια. Εμαθε λοιπόν τα νέα το επόμενο πρωινό – είναι και η διαφορά ώρας, βλέπετε -, όπως και άλλοι Ιταλοί: από τη φωνή του εκφωνητή της RAI Λέλο Μπερσάνι.