e-mail

Τραγελαφικός Νπολιτικός κλαυσίγελος

Αγαπητή φίλη Φοίβη,

Μου το έστειλε ένας φίλος το κείμενο που ακολουθεί και δείχνει, αν όχι αποδεικνύει, την ξεφτίλα των ελλήνων πολιτικών, που τώρα ετοιμάζονται να ζητήσουν ξανά την ψήφο μας. Απολαύστε την πολιτική σχιζοφρένεια, που βεβαίως δεν αφορά μόνον τους δύο αναφερόμενους:

«Ο Σαμαράς διέγραψε την Ντόρα επειδή ψήφισε ΝΑΙ στο Μνημόνιο,

ενώ η γραμμή του κόμματος ήταν όχι.

Μετά διέγραψε 21 βουλευτές του επειδή ψήφισαν όχι, ενώ η γραμμή της ΝΔ ήταν ΝΑΙ.

Στη συνέχεια κάποιοι από τους διαγραφέντες είχαν επαφές με την Ντόρα για να ενταχθούν στη Δημοκρατική Συμμαχία, που έλεγε ΝΑΙ στο Μνημόνιο, ενώ αυτοί είχαν διαγραφεί επειδή είπαν όχι.

Η Ντόρα που συζητούσε το ενδεχόμενο ένταξης στο κόμμα της αυτών που ψήφισαν όχι, ενώ η ίδια έλεγε ΝΑΙ, κατηγόρησε τον Σαμαρά για πολιτική σχιζοφρένεια. Ο Σαμαράς τώρα μαζεύει πίσω αυτούς που ψήφισαν όχι, ενώ έπρεπε να ψηφίσουν ΝΑΙ».

Δεν είναι αριστούργημα;

Γιάννης Τζ.

Η ελληνική μας γλώσσα, όσο ακόμη την θυμόμαστε, αγαπητέ Γιάννη, έχει υπέροχες λέξεις σύνθετες από αντίθετα, και τόσο ταιριαστές με την περίσταση όπως τραγέλαφος, κλαυσίγελος, μουλαροζαργάνα… Η δε πολιτική μας έχει θαυμαστές σύνθετες εξ αντιθέτων λέξεις, όπως νόχι. Ισως δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι αλλά έχει υιοθετήσει κι αυτή, η πολιτική μας δηλαδή, και τη σύνθετη λέξη μουλαροζαργάνα – γιατί κάτι θα ξέρει η ατιμούτσικη.

Η μοιχαλίς, οι Τυνήσιοι κι οι βιλάρες

Αγαπητή Φοίβη,

Η πρόκλησή σας (φύλλο Τετάρτης 4 Απριλίου) να υποκλιθώ στους συνδικαλιστές της ΔΕΗ είναι προσταγή δι’ εμέ, και ανταποκρίνομαι οσονούπω.

Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με μερικά αυτοβιογραφικά στοιχεία προκείμενου να αντιληφθείτε το αδαμάντινον του χαρακτήρος μου και τη διαδρομή μου εις τον βίο, και ως εκ τούτου και το αξιόπιστον των λεγομένων μου.

Μετά από 15 χρόνια στα καράβια όπου ήμουν γύφτος (ναύτης που δουλεύει στις μηχανές), ξεμπαρκάρισα επειδή δυστυχώς ήμουν τρικέρης (σύζυγος γυναίκας που μοιχεύει συστηματικά) και η φήμη μου είχε εξαπλωθεί τόσο πολύ που δεν μπορούσα πια τα ειρωνικά σχόλια των συνάδελφων. Τα κέρατα μου ήταν πολύ μεγάλα για να με κρατήσουν όρθιο.

Αφού κάθησα στην ανεργία για ένα διάστημα, και χώρισα την μοιχαλίδα, ένα πατριωτάκι μου, βουλευτής τότε, που μου είχε μια υποχρέωση (δεν μπορεί να πω λεπτομέρειες) με διόρισε στη ΔΕΗ της περιοχής μου, όπου και διέπρεψα μέχρι την συνταξιοδότηση μου.

Ομιλείς λοιπόν εις άξιον τέκνον και της επιχείρησης, αλλά και του συνδικάτου, το οποίον ελάμπρυνα διά της εθελοντικής προσφοράς μου.

Η πολύχρονη εμπειρία μου στα μηχανοστάσια με είχε καταστήσει ειδικό στο γρασάρισμα. Ημουνα υπεύθυνος για όλα τα δωρεάν εκπαιδευτικά σεμινάρια προς συνάδελφους προκείμενου να μάθουν να γρασάρουν το αυτοκίνητο, τη φρέζα, το τρακτέρ (το δικό τους ή της επιχείρησης) σωστά.

Θέλω λοιπόν να πω ότι μάλλον κάποιο λάθος έγινε, όλος αυτός ο θόρυβος και οι αιτιάσεις εναντίον του συνδικάτου πρέπει να είναι αβάσιμες. Αν κάποιοι πήγανε στην Ιταλία, θα ήτανε για εκπαίδευση. Και όσο πιο δύσκολες οι συνθήκες, τόσο καλύτερη η εκπαίδευση. Για παράδειγμα, η υγρασία της Βενετίας δημιουργεί πρόβλημα στα καλώδια διανομής και τους μετασχηματιστές. Που καλύτερα να πας να μάθεις;

Τους Μαροκινούς και τους Τυνήσιους τους φέρανε στην Αθήνα για να τους μάθω να συντηρούνε τα οχήματα δικτύου στις χώρες τους. από τα χεράκια μου και τα θρανία μου περάσανε. Ελληνες είμαστε, να μην τους φιλοξενήσουμε; Εξάλλου όλοι οι εργάτες αδέλφια είμαστε, το διεθνές προλεταριάτο που λέγαμε παλιά, πριν γίνουμε ΠΑΣΟΚ.

Οι ανακρίβειες στα παραστατικά, τα ποσά που λέγεται ότι είναι διπλά, πρέπει να οφείλονται στο νέο λογιστικό σύστημα που υιοθετήσαμε, το λέγανε διπλογραφικό. Δεν ξέρω από λογιστική, αλλά κατάλαβα ότι κάθε τι το γράφουμε δυο φορές, οπότε όλα τα ποσά είναι διπλάσια, για τον λόγο αυτό και το λένε διπλογραφικό.

Ελπίζω ότι με τις επισημάνσεις μου, που αναβλύζουν από την πολύχρονη προσφορά μου, σε βοήθησα να κατανοήσεις τα πραγματικά γεγονότα και όχι τα παρεφθαρμένα που έφθασαν στα πρωτοσέλιδα αυτές τις ημέρες.

Με ιδιαίτερη εκτίμηση,

Αλέκος Καραβόμαγκας

Αχ, πόσο σας συμπονώ, αγαπητέ Αλέκο. Αφού έπαιρνα όρκο, βαρύ κι ασήκωτο, πως και τα άπειρα γεύματα που χρέωναν στην επιχείρηση ήταν γιατί το ηλεκτρικό ρεύμα, με το οποίο ως γνωστόν συναναστρέφονται οι συνδικαλιστάρες της ΔΕΗ, σε κάνει μέντιουμ και ήξεραν πως θα πεινάσει η χώρα, οπότε τα χρέωναν προκαταβολικά. Και τις βίλες προκαταβολικά τις έφτιαχναν. Να σαν αυτές, τις πενταώροφες με τα εξωτερικά γυάλινα ασανσέρ και τις θερμαινόμενες πισίνες, που έχουν «φάει» το δάσος στην Δροσιά Ευβοίας, ή τις άλλες στο Λαγονήσι, που δεν είναι παρά «ένα κεραμιδάκι», βρε, για να βάλουν την πτωχή κεφαλή τους υπάλληλοι του διαβόητου ΙΚΑ Καλλιθέας (άλλες αβάσιμες κατηγορίες για λαμογιάρικο τουρλουμπούκι εκεί…).