Δίκτυο

Τα πονεμένα τού ουσάκ

Αυτό θα είναι όντως ένας πρωτότυπο μουσικό αφιέρωμα. Aύριο Σάββατο, λοιπόν, στη μουσική σκηνή Χίλιες και Δύο Νύχτες ο τραγουδιστής Δημήτρης Κοντογιάννης, ο οποίος έχει συνεργαστεί για πάνω από τρεις δεκαετίες με τα μεγαλύτερα ονόματα του λαϊκού, του ρεμπέτικου και του δημοτικού, διοργανώνει μια βραδιά-αφιέρωμα όχι ως συνήθως σε κάποιο δημιουργό, αλλά σε μια… μουσική κλίμακα του λαϊκού τραγουδιού. Μιλάμε για τον μουσικό δρόμο ουσάκ, επάνω στον οποίο έχουν γραφτεί ίσως τα πιο πονεμένα κομμάτια. Η συγκεκριμένη κλίμακα έχει ρίζες στην αρχαία ελληνική μουσική και όπως κάθε κλίμακα δημιουργεί στον ακροατή συγκεκριμένα συναισθήματα. Αν αναρωτιέστε ποιες γνωστές επιτυχίες είναι γραμμένες σε δρόμο ουσάκ, σημειώστε μερικές που θα ακουστούν και στο αφιέρωμα του Κοντογιάννη: «Κοινωνία ένοχη», «Μία είναι η ουσία», «Μολυβιά», «Το βουνό», «Εφτά νομά», «Τα κάστρα του Γεντί Κουλέ» κτλ., ενώ οι περισσότεροι λαϊκοί συνθέτες θα «παρελάσουν» αυτή τη βραδιά όπου θα τραγουδήσει (και) η Νικολέτα Μηλιώνη, ενώ θα συμπράξει ο σολίστας του μπουζουκιού Βαγγέλης Λιόλιος.

Δ.Ν.Μ.

Σιγή από τις κιθάρες

Ο άνθρωπος που έβαλε ένταση στο ροκ εν ρολ σχεδιάζοντας τους θρυλικούς ενισχυτές Μάρσαλ, ο Τζιμ Μάρσαλ – ή, όπως τον έλεγαν, ο Πατέρας του Δυνατά -, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών. «Το ροκ εν ρολ δεν είναι το ίδιο χωρίς αυτόν», έγραψε ο Σλας στο twitter του. Ο Τζίμι Χέντριξ και ο Κερτ Κομπέιν (χθες, 5 Απριλίου, συμπληρώθηκαν 18 χρόνια από τον θάνατό του) ήταν ανάμεσα σε αυτούς που χρησιμοποίησαν ενισχυτές Μάρσαλ. Ο Μάρσαλ ξεκίνησε στη δεκαετία του ’60 από το μικρό του μαγαζάκι με όργανα που είχε στο Λονδίνο και στη συνέχεια άρχισε να φτιάχνει ενισχυτές, ώσπου πέτυχε τον ήχο που ήθελε, ο οποίος ως «ήχος Μάρσαλ» έμεινε στην ιστορία του ροκ. Ισως, λοιπόν, σήμερα σιγήσουν αποχαιρετώντας τον οι κιθάρες.

Μ.Μ.

71 χρόνια από την εισβολή

Στις 6 Απριλίου 1941 τα γερμανικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Ελλάδα. Μονάδες του Γ’ Ράιχ μπήκαν στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα ακριβώς πριν από 71 χρόνια. Τις στιγμές αυτές καθώς και άλλες, όπως τα συσσίτια και ο λιμός που εξολόθρευσε τον άμαχο πληθυσμό της πόλης, η περισυλλογή νεκρών από τους δρόμους, η περίθαλψη παιδιών και ενηλίκων εξασθενημένων από την ασιτία, τις κράτησε άσβηστες ο κινηματογραφικός φακός. Τα ιστoρικά ντοκουμέντα από τη σειρά ντοκιμαντέρ «Αναζητώντας τη χαμένη εικόνα» ψηφιοποιημένα παρουσιάζει το αρχείο της ΕΡΤ (http: //www. ert-archives. gr και http: //www. ert.gr). Τα περισσότερα πλάνα από την κατοχική Αθήνα τα τράβηξε κρυφά ο Αγγελος Παπαναστασίου απαθανατίζοντας την καθημερινότητα των πολιτών, αλλά κυρίως τις βαναυσότητες των κατακτητών εις βάρος τους. Οι λήψεις του χρησιμοποιήθηκαν ως αποδεικτικό στοιχείο στη δίκη της Νυρεμβέργης.

Χ.Ν.Ε.Ι.