[Το πνεύμα του τόνου] Δάσκαλε, τι δίδαξες;

Για άλλη μια χρονιά ο Χρήστος Τσολάκης, ένας μανικός με τη γλώσσα, τον δημοτικισμό και την εκπαίδευση στη σχολική πράξη, κατόρθωσε σε περιόδους τόσο εκκρεμείς οικονομικά και πολιτικά να διοργανώσει στη Θεσσαλονίκη το δέκατο συνέδριο για την εκπαίδευση. Φετινό θέμα η γλώσσα, τα προβλήματα της διδασκαλίας της και οι μεταρρυθμίσεις, μια από αυτές τις πολλές και αδιέξοδες.

Ο Τσολάκης κατορθώνει να εξασφαλίσει πόρους για να απευθυνθεί το συνέδριο σε επιλεγμένους εισηγητές όλου του εκπαιδευτικού και επιστημονικού φάσματος (γλωσσολόγους, φιλολόγους, κριτικούς λογοτεχνίας, εικαστικούς, μουσικολόγους, παιδαγωγούς κ.ά.) αλλά και πόρους ώστε να παρευρεθούν και να παρακολουθήσουν τις συνεδρίες πλήθος δασκάλων και καθηγητών από όλη τη Μακεδονία και τη Θράκη, αλλά και την επικράτεια. Γέμισε πάλι φέτος αμφιθέατρο και εξώστες του μεγάρου τελετών του Πανεπιστημίου και οι αντιδράσεις ήταν ενδεικτικές του ενδιαφέροντος των εκπαιδευτικών που διψούν για νέα γνώση, μεθόδους και εργαλεία προσέγγισης δυσεπίλυτων προβλημάτων στη μετάδοση και την εμπέδωση των γνώσεων.

Υπήρχαν ομιλητές ερεθιστικοί, άλλοι άκρως διαφωτιστικοί και πολλοί αρκούντως και τεκμηριωμένα αντιρρητικοί. Π.χ. θα επιθυμούσε κανείς να υπήρχε παρουσία των εγκεφάλων που εκπόνησαν το νέο πρόγραμμα σπουδών για τα λύκεια για να ακούσει τον ουσιαστικό καταπέλτη των παρατηρήσεων τον Φάνη Κακριδή, ο οποίος απέδειξε πως οι ξυλοσχίστες το επινόησαν ή εργάστηκαν στο γόνατο.

Οπως και να έχει το πράγμα, όταν δημοσιευτούν τα πρακτικά του συμποσίου – συνεδρίου θα υπάρξει ελπίζω μια απάντηση από τους υπευθύνους μιας διαδικασίας που δυστυχώς όταν αποτύχει θα έχει τραυματίσει για χρόνια χιλιάδες πολίτες.