Οι εισαγωγές γίνονται «από την πίσω πόρτα»

Η παραπομπή των σοβαρών περιστατικών γίνεται από την… πίσω πόρτα του ΕΣΥ. Οι Γιατροί του Κόσμου είναι μία από τις μη κυβερνητικές οργανώσεις που αναλαμβάνουν την πρωτοβάθμια ιατρική φροντίδα των μεταναστών. Αρκετά περιστατικά όμως αναγκάζονται να τα στείλουν σε δημόσια νοσοκομεία. Πρόσφατα είχαν να αντιμετωπίσουν ασθενείς με κρυοπαγήματα από Σενεγάλη, Πακιστάν και Σομαλία. Κατάφεραν να βοηθήσουν έναν να αποκτήσει τη ροζ κάρτα του αιτούντος ασύλου και να του εξασφαλίσουν δωρεάν περίθαλψη σε δημόσιο νοσοκομείο, ενώ άλλος εισήχθη ως επείγον περιστατικό σε εφημερία του Λαϊκού Νοσοκομείου. «Αν εστίαζε η Πολιτεία στην πρόληψη θα περιόριζε και τα έξοδα νοσηλείας», λέει η Νάνσυ Ρετινιώτη, κοινωνική λειτουργός στους Γιατρούς του Κόσμου. Σύμφωνα με έρευνα της οργάνωσης το 2010 το 79% των ερωτηθέντων μεταναστών χωρίς νόμιμα χαρτιά δεν είχαν προσπαθήσει καν να επισκεφτούν νοσοκομεία παρότι αντιμετώπιζαν σοβαρό πρόβλημα υγείας. Από όσους βρέθηκαν τελικά στα εξωτερικά ιατρεία 23% δήλωσαν ότι αρνήθηκαν να τους εξετάσουν, 24% δεν μπόρεσαν να συνεννοηθούν λόγω γλώσσας και 30% δεν έτυχαν φροντίδας επειδή δεν είχαν ασφάλιση ή νόμιμα έγγραφα.

Αρκετοί γιατροί πάντως σε δημόσια νοσοκομεία συνεργάζονται άτυπα με μη κυβερνητικές οργανώσεις και βοηθούν παράνομους μετανάστες με σοβαρά προβλήματα υγείας. Τα περισσότερα περιστατικά εισάγονται σε ημέρες γενικής εφημερίας. Το ίδιο συμβαίνει και με τις εγκύους στο νοσοκομείο Αλεξάνδρα. Μερικές ημέρες μετά τη γέννα οι μετανάστριες αποχωρούν από το νοσοκομείο κρυφά, τα απογεύματα, όταν οι νοσηλεύτριες έχουν φόρτο εργασίας ή έχει κλείσει το γραφείο κίνησης. Στο Αιγινήτειο μετανάστες χωρίς νόμιμα έγγραφα μετέχουν μαζί με έλληνες εθελοντές σε πανεπιστημιακή έρευνα για τον σακχαρώδη διαβήτη και εξασφαλίζουν δωρεάν εξετάσεις. Στο ίδιο νοσοκομείο είχε γίνει έρανος μεταξύ του προσωπικού για να καλυφθούν τα έξοδα μαγνητικής τομογραφίας σε τρεις μετανάστες, ένας από τους οποίους έπασχε από AIDS.

«πωσ να πουμε οχι;». «Δεν έχουμε κάθε μέρα παρόμοια περιστατικά. Αλλά δεν λέμε όχι στην περίθαλψή τους. Είναι μια ανθρωπιστική πράξη που αξίζει να την κάνουμε. Πέρα από όσους δεν έχουν να πληρώσουν όμως υπάρχουν και κάποιοι που μαζεύουν χρήματα και καλύπτουν μέρος ή το σύνολο των νοσηλίων», παρατηρεί ο Αντώνης Ρόμπος, αναπληρωτής καθηγητής νευρολογίας στο Αιγινήτειο. «Επειδή είναι ξένοι δεν σημαίνει ότι δεν έχουν αξιοπρέπεια».