[Λόγια του δρόμου] Είδος πολυτελείας

Παράπλευρες απώλειες έχει η κατάρρευση της αγοράς αυτοκινήτου στη χώρα μας. Μέχρι πριν από μια τριετία, μόλις ένας νέος έσβηνε 18 κεράκια στην τούρτα των γενεθλίων του, ξεκινούσε τη διαδικασία απόκτησης του διπλώματος οδήγησης (άλλη πονεμένη ιστορία αυτή), γνωρίζοντας ότι αμέσως μετά θα καθόταν στο τιμόνι του δικού του Ι.Χ. Αρκετοί αγόραζαν κάποιο μεταχειρισμένο, πολλοί όμως εκμεταλλεύονταν τον εύκολο δανεισμό και τις ελκυστικές χρηματοδοτήσεις και επέλεγαν ένα ολοκαίνουργιο μοντέλο.

Σήμερα βιώνουμε μια εντελώς διαφορετική κατάσταση. Ενας στους δύο νέους είναι άνεργος, ακόμη και όσοι έχουν μια θέση εργασίας βλέπουν τον κατώτατο μισθό τους και τις αποδοχές τους να μειώνονται δραματικά, οπότε η απόκτηση αυτοκινήτου περνάει σε δεύτερη μοίρα.

Μεγάλοι χαμένοι δεν είναι μόνο οι αντιπροσωπείες των αυτοκινήτων αλλά και οι σχολές οδήγησης οι οποίες πλέον βαράνε μύγες και ψάχνουν πελάτες με τον φακό. Αρκετές σχολές προσφέρουν γενναίες εκπτώσεις, όμως οι γονείς που αναλάμβαναν παραδοσιακά το κόστος έκδοσης του διπλώματος οδήγησης τώρα προσπαθούν να κλείσουν άλλες τρύπες, ενώ και οι ίδιοι οι νέοι δεν πιέζουν, αφού η προοπτική ενός δικού τους Ι.Χ. παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες.

Σε κρίση βρίσκονται και οι σχολές ασφαλούς οδήγησης που είχαν αρχίσει να ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια τα τελευταία χρόνια, ενώ κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τα σεμινάρια οικονομικής οδήγησης (Eco-Driving). Σημαντικό μέρος αυτών των σεμιναρίων το χρηματοδοτούσαν μεγάλες εταιρείες στο πλαίσιο εκπαίδευσης του προσωπικού τους και με κριτήριο την κοινωνική ευθύνη. Τώρα δεν περισσεύουν χρήματα για τέτοιες επενδύσεις, ασχέτως αν αποδεικνύονται εξαιρετικά αποδοτικές σε βάθος χρόνου, ενώ και οι ιδιώτες απέχουν εξαιτίας της οικονομικής κρίσης η οποία τείνει να μετατρέψει την οδική ασφάλεια σε είδος πολυτελείας.