«Το πανεπιστήμιό μου ήταν ο Καραμανλής»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Εχω μάθει ότι στα νεανικά σας χρόνια είχατε δουλέψει στο γραφείο του Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Ναι έψαχναν για μια νέα κοπέλα που να έχει αντοχές, να είναι εχέμυθη, να μιλάει γλώσσες. Εγώ ήμουν τρίγλωσση, αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και γνώριζαν την οικογένειά μου. Για μένα υπήρξε το βασικό πανεπιστήμιό μου…
Πόσον καιρό μείνατε στο γραφείο του;
Ξεκίνησα ως συνεργάτις του Γιάγκου Πεσμαζόγλου, μετά πήγα στο γραφείο του Καραμανλή και έμεινα εκεί μέχρι που πήγε στην Προεδρία της Δημοκρατίας.
Ξεκινήσατε σηκώνοντας τηλέφωνα;
Ναι, και αυτό… Εμένα μ’ αρέσει να τα κάνω όλα, δεν χαλιέμαι. Αλλά κυρίως ασχολιόμουν με την ξένη αλληλογραφία. Κάποιες φορές τον συνόδευσα στο εξωτερικό.
Ηταν τόσο αυταρχικός και απόμακρος όσο λένε;
Ηταν πάρα πολύ δουλευταράς και απαιτούσε τρελή πειθαρχία. Αλλά επειδή εγώ ήμουν μαθημένη από το σπίτι μου στην πειθαρχία, δεν μου φαινόταν περίεργο. Οσο για το απόμακρος, είχε επαφές με ακαδημαϊκούς, με ανθρώπους τους πολιτισμού, με επιχειρηματίες. Αφουγκραζόταν την κοινωνία. Μόνο τους βουλευτές του δεν άκουγε.
Τι εννοείτε;
Δεν τους έβλεπε τους βουλευτές του. Δεν πήγαινε καν στη Ρηγίλλης. Ηξερε όμως τι ώρα μπαινόβγαιναν οι υπουργοί στα γραφεία τους. Ηλεγχε την κατάσταση. Τον ενδιέφερε να είναι δίπλα του άνθρωποι που να ξέρουν καλά τη δουλειά τους. Δεν έδινε και τόση σημασία στις κομματικές ταυτότητες. Εγώ δεν είχα ποτέ καμία σχέση με τη Νέα Δημοκρατία.
Τα όσα σούρνουν σήμερα στους πολιτικούς πώς τα ακούτε;
Η απαξίωση είναι το νέο μας σπορ. Ισως όμως είναι η στιγμή να ξαναδούμε με κριτικό και όχι απαξιωτικό μάτι την πολιτική και τους πολιτικούς. Αλλά και οι πολιτικοί πρέπει να κάνουν κάτι γι’ αυτό. Να το αλλάξουν το μοντέλο.
Google news
