Υπερηχητικό διπλάνο από το ΜΙΤ!

Δώδεκα χρόνια μετά το τρομερό δυστύχημα της 25ης Ιουλίου 2000, όταν ένα Κονκόρντ της Air France έπιασε φωτιά και συνετρίβη αμέσως μετά την απογείωσή του στο Παρίσι, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 113 άνθρωποι, τα υπερηχητικά επιβατικά αεροπλάνα μπορεί να αρχίσουν να διασχίζουν και πάλι τους αιθέρες. Γι’ αυτό τουλάχιστον προσπαθούν αεροναυπηγοί και αεροπορικές εταιρείες σε όλο τον κόσμο. Στο πλαίσιο αυτό, ο ερευνητής Κίκι Ουάνγκ του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης (MIT) ανέπτυξε, μαζί με συναδέλφους του, το πρωτότυπο ενός υπερηχητικού διπλάνου που σπάει σιωπηλά το φράγμα του ήχου.

Ως διπλάνο, το πρωτότυπο μοιάζει να σηματοδοτεί μια επιστροφή στην εποχή των πρωτοπόρων της αεροπορίας. Ωστόσο ο Ουάνγκ, ο οποίος διδάσκει Αεροναυπηγική στο MIT, είναι πεπεισμένος πως μια κατασκευή με δύο φτερά το ένα πάνω από το άλλο και ενωμένα στις άκρες τους θα μπορούσε να λύσει πολλά από τα προβλήματα που είχε το Κονκόρντ στα 27 χρόνια που παρέμεινε σε υπηρεσία. Χάρη σε μια εξομοίωση σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, ο Ουάνγκ και οι συνάδελφοί του, ο Ρούι Χου και ο Αντονι Τζέιμερσον από το Στάνφορντ, πιστεύουν πως έτσι τα υπερηχητικά αεροπλάνα μπορούν να γίνουν πολύ λιγότερο θορυβώδη και οικονομικά, σε σχέση με τους προκατόχους τους• και να επιστρέψουν σύντομα στους ουρανούς, για πρώτη φορά από το 2003 που αποσύρθηκε το Κονκόρντ.

Η ιδιαίτερη διάταξη των φτερών στο διπλάνο του MIT έχει μερικές χρήσιμες «παρενέργειες»: μειώνει δραστικά την αντίσταση στον αέρα και συνεπώς την κατανάλωση καυσίμου, καθώς και το «μπανγκ», τον κρότο που ακούγεται τη στιγμή που το αεροσκάφος ξεπερνάει την ταχύτητα του ήχου. Ο Ουάνγκ εξηγεί πως η ιδέα των διπλών φτερών για να εξαλειφθεί το ηχηρό «μπανγκ» (είναι τόσο ενοχλητικό ώστε δεν επιτρέπεται στα υπερηχητικά τζετ να σπάζουν το φράγμα του ήχου πάνω από την ξηρά) είχε ήδη αναπτυχθεί από τη δεκαετία του 1950 από τον γερμανό μηχανικό Αντολφ Μπούζεμαν.