[Πρόσωπα] Τα συνδικάτα, όπως οι εκκλησίες…
«Υπό τις σημερινές συνθήκες, κάθε γενική απεργία ενισχύει ακόμη περισσότερο την ισχύ του συστήματος»
«Οι συνδικαλιστικές συνομοσπονδίες και τα συνδικάτα που τις αποτελούν μοιάζει να ακολουθούν το παράδειγμα των εκκλησιών», λέει ο πορτογάλος ιερέας Μάριο Πάις ντε Ολιβέιρα. «Δεν δείχνουν δημιουργική ικανότητα, ικανότητα να επινοούν μέσα, διαδικασίες, μεθοδολογίες, περιεχόμενα, στάσεις, πρακτικές για να αντισταθούν στη μεγάλη οικονομική ισχύ, στη μεγάλη παγκόσμια αγορά που μας καταστρέφει, που μας σκοτώνει, που μας κάνει να ασφυκτιούμε, που μας αφήνει πετσί και κόκαλο». Γι’ αυτόν τον ιερέα και συγγραφέα ο οποίος γιόρτασε πρόσφατα τα 75α γενέθλιά του, τα συνδικάτα και οι ηγεσίες τους έχουν πλέον εξαντληθεί, δεν έχουν φαντασία, «το χρηματοπιστωτικό σύστημα μοιάζει να αδειάζει το πνεύμα μας, δεν είμαστε πια ικανοί να βρούμε μια διέξοδο. Υπό τις συνθήκες αυτές, κάθε γενική απεργία ενισχύει ακόμη περισσότερο την ισχύ του συστήματος».
Ο πατήρ Μάριο πιστεύει πως όλες οι θρησκείες είναι διεφθαρμένες και όλες οι ιδεολογίες απατηλές. Και χρησιμοποιεί τα κοινωνικά δίκτυα για να μοιράζεται τις πολύ ιδιαίτερες και ανατρεπτικές σκέψεις του για την επικαιρότητα. Τον Μάρτιο του 2009 δημιούργησε ένα κανάλι στο YouTube όπου έχει ήδη ανεβάσει περισσότερα από 1.300 βίντεο στα οποία χρησιμοποιεί τη μαιευτική μέθοδο για να αρθρώσει ένα αντιεξουσιαστικό ευαγγέλιο. Η εκκλησία του Πόρτο, στην οποία ανήκει, δεν του έχει αναθέσει κανένα εκκλησιαστικό καθήκον. Το 1967 τον είχε στείλει ως υπολοχαγό εφημέριο του πορτογαλικού στρατού στη Γουινέα-Μπισάου, όμως η συμμετοχή του στον αποικιακό πόλεμο διήρκεσε μόνο μερικούς μήνες. Τον Μάρτιο του 1968 παύθηκε από τη θέση του εφημέριου επειδή μίλησε στο κήρυγμα για το δικαίωμα των αποικιοκρατούμενων λαών στην αυτονομία και την ανεξαρτησία.
Ενόψει της γενικής απεργίας που πραγματοποιήθηκε στην Πορτογαλία την περασμένη Πέμπτη, ο πορτογάλος ιερέας επέμεινε να υπογραμμίσει ότι η γενική απεργία δεν είναι κατ’ ουδέναν τρόπο «γενική», αφού «αυτό θα σήμαινε πως ολόκληρη η χώρα θα σταματούσε να λειτουργεί. Ολοι μένουν στα σπίτια τους, κανείς δεν βγαίνει στον δρόμο, κανείς δεν αγοράζει τίποτε, κανείς δεν πάει στην αγορά. Τα πάντα σταματούν. Ετσι όπως γίνεται τώρα δεν έχει κανένα νόημα, είναι απλώς το σινιάλο για να ενισχυθεί η εξουσία», η οποία άλλωστε εγκρίνει τη γενική απεργία ακριβώς επειδή δεν είναι «γενική», παρά μόνο κατ’ όνομα. «Ετσι ενισχύεται η εξουσία, επειδή όλα γίνονται με τη συμφωνία της. Στην αρχή οι απεργίες ήταν παράνομες επειδή δεν ήταν εγκεκριμένες, η εξουσία αναγκαζόταν να δείξει το πραγματικό της πρόσωπο. Ηταν αληθινές απεργίες, αλλά έχουν πια τελειώσει… Εχουν γίνει αληθινό φολκλόρ, μοιάζουν πλέον με προσκύνημα, με μια θρησκευτική πομπή». Για τον 75χρονο πορτογάλο ιερέα, οι συνδικαλιστικές ηγεσίες οφείλουν να πάψουν να μιμούνται τις εκκλησιαστικές εμμένοντας στην «παράδοση» και να εφεύρουν νέους τρόπους για να αλλάξουν την κοινωνία.